Przedstawiona do recenzji proza refleksyjna jest próbą całościowego spojrzenia na świat i pozycji oraz roli jaką człowiek powinien odgrywać we współczesnym świecie. Jest to próba filozoficznych przemyśleń i próba podjęcia dyskursu filozoficznego na temat konieczności i życiowej aktywności człowieka przez cały okres jago trwania – od momentu narodzin po zejścia z ziemskiego padołu. Jest to próba pokazania iż czas życia to nie tylko-za Pitagorasem konieczność ”pamiętaj o śmierci –memento morii” ale przede wszystkim wyzwalania i utrzymania aktywności człowieka, szczególnie tej intelektualnej sprawczej przez cała życie –aż do całkowitego pozbawienia czucia.

Autor posiada niezwykle cenny dar. Umiejętność refleksji nad życiem ,refleksji nad posiadaną wiedzą i kojarzenia faktów. I choć nie jest profesjonalnym filozofem to jego konstrukcja myślowa, umiejętność budowy struktury- wiedzy i logika utrwalania tekstu, sprawiają iż ma się wrażenie iż dalej czytamy – tym jest on lepszy , niczym dojrzałe wino, a w winie tkwi prawda. I nie jest nowa, odkrywcza- ale jest refleksyjna, zmuszająca do myślenia i zastanowienia się nad egzystencją jednostki w naszej ziemskiej rzeczywistości.

Stąd trafność tytułu przedłożonej prozy literacko- filozoficznej: Rzeczywistość a sens życia.

Jeśli z całą uczciwością można powiedzieć o autorze ,że dużo wie !!!, ma przeogromny zasób wiedzy , której niekiedy brakuje młodym filozofom , to struktura pracy i próba jej maksymalnego rozwinięcia stanowią o słabości dzieła. Śmiem twierdzić dzieła bo dla autora , przedstawiona proza to dzieło życia! I ono takie jest w rzeczywistości./.../

Kant widać jest ulubieńcem autora rozważania nt. wyższością intelektu człowieka nad zjawiskami fizyko-przyrodniczymi, czy możliwościami poznawczymi człowieczego rozumu – jego :Sapere aude, są aż nadto widoczne i sprawiają wrażenie pełnego entuzjazmu sprawami filozofii przez autora. Takiego entuzjazmu , który dziś się nie udziela się wielu młodym filozofom! Tu widać że stare dojrzałe wino i entuzjazm umysłu autora , biorą górą nad niedoskonałością i czasami brakiem profesjonalizmu. I nagle to co w tej pracy jest słabością, staje się najpiękniejsze, i za to autorowi należą się słowa najwyższego uznania.

Autora cechuje spotykana rzadkość- a mianowicie odwaga myśli. Nie jest typowym koniunkturalistą – ma odwagę i nawiązuje do potępionego Marksa, ale w jego konstrukcji myśli znajduje swoje miejsce Stwórca. Pluralizm filozoficzny jest mocną stroną autora, np. iskierka boskiego rozumu –pyłku kosmosu, F. Hegla, G. Batesona, F. Capara-takie nazwiska w tej pracy tylko nas o tym utwierdzają. Autor tym samym nie daje się zaszufladkować do wąskiego grona poglądu monizmu materialistycznego czy idealizmu filozoficznego./.../

Książka- bo warta jest wydania-wymaga przejrzenia przez dobrego redaktora technicznego... /.../

Czego mi zabrakło: autor słusznie zauważa ,że aktywność człowieka jest przejawem kultury! Ale kultura to źródło cierpienia- pisał Freud./.../

Książkę warto przeczytać, choćby po to ,żeby zobaczyć jak autor pokazuje marność człowieka i jego miejsce we wszechświecie. Szczególnie fantastom, którym wydaje się, ze jeśli buszują w wirtualnej rzeczywistości to mogą bagatelizować marność rodzaju ludzkiego, autor każe się tym wszystkim nad tym zastanowić, popaść w refleksję i zadumę ! I zmusić człowieka do refleksji, do dyskursu, do zadumy –to chyba najważniejsze przesłanie tej antropologicznej prozy współczesnej. Poświęconej rzeczywistemu miejscu człowieka we wszechświecie. Trosce o sens jego życia w dzisiejszych zmieniających się czasach. I zamiast pędzić jak szalony do przodu ,powinien każdy z nas –pomyśleć nad tym co czyni , po to jest potrzebna ta książka! Nie capre diem – w pogoni za zyskiem, ale zwolnij zastanów się- spiesz się powoli pomyśl, to nie boli i oto w tej książce chodzi! Jeśli poszukujesz sensu życia- musisz to przeczytać!