Wspomnienie o Alfonsie Ulatowskim w 80-tą rocznicę jego urodzin
Wspominamy A. Ulatowskiego, zasłużonego nauczyciela, wieloletniego dyrektora, działacza społecznego trwale zapisanego w dziejach naszej wsi, gminy i byłego województwa słupskiego. Całe swoje życie związał z lokalną społecznością. Starsze pokolenie osobiście znało i na pewno pamięta do dziś p. Ulatowskiego.
A. Ulatowski urodził się 5 stycznia 1928 r. w Lubni (pow. Chojnice). Uczęszczał do Liceum Pedagogicznego w Bytowie i Tucholi. Pracę nauczycielską podjął w marcu 1949 r. w Borowym Młynie. Już po roku pracy,
1 marca 1950 r. został kierownikiem szkoły. Na tym stanowisku przepracował 32 lata. W 1963 r. ukończył zaocznie Studium Nauczycielskie w Słupsku.
W latach 1967-68 zainspirował miejscową ludność, by wspólnymi siłami rozbudować i zmodernizować stare i ciasne pomieszczenia szkoły, zabudowania gospodarcze i ogrodzenie szkoły. Wszystkie prace wykonane zostały w czynie społecznym. Na czas budowy A. Ulatowski był zwolniony z prowadzenia zajęć dydaktycznych. Do jego obowiązków należał nadzór nad całością oraz pozyskiwanie i sprowadzanie materiału na budowę.
Przez okres 9 lat, A.Ulatowski sprawował funkcję kierownika kolonii letnich w Borowym Młynie. Szczególne zasługi odniósł w pracy na rzecz Związku Harcerstwa Polskiego, gdzie pełnił kolejno funkcje: drużynowego, komendanta rejonu, wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Komisji rewizyjnej Chorągwi w Słupsku. Był założycielem pierwszej drużyny harcerskiej, która rozpoczęła swoją działalność 3 kwietnia 1949 r. Działa ona nieprzerwanie w naszej szkole do dnia dzisiejszego.
W 1972 r. został odznaczony Krzyżem Zasługi dla ZHP. W 1963r. otrzymał najwyższy stopień – Harcmistrza Polski (Ludowej), nadany przez Główną Kwaterę ZHP oraz odznakę Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.
A. Ulatowski był również czynnym działaczem społecznym i politycznym. Był prezesem koła ZSL, radnym GRN, przewodniczącym Komisji Czynów Społecznych, wiceprzewodniczącym GK FJN, przewodniczącym Rady Nadzorczej ZNP oraz członkiem Kolegium Orzekającego przy Naczelniku Gminy. Pełnił funkcję kuratora społecznego dla nieletnich przy Sądzie Powiatowym i przewodniczącego zespołu nauczycieli matematyki.
Solidną pracą i konsekwentną postawą zdobył wysoki autorytet i szacunek wśród nauczycieli i mieszkańców wsi. Nie sposób wymienić wszystkich nagród i wyróżnień, które otrzymał za aktywną działalność zawodowo-społeczną.
Do najważniejszych należą:
- Brązowy Krzyż Zasługi
- Złoty Krzyż Zasługi
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Srebrne Odznaczenie im. Janka Krasickiego
- Złota Odznaka ZNP
- Odznaka Zasłużonego Działacza FJN
- Odznaka Honorowa za zasługi dla województwa słupskiego
- Medal 40-lecia Polski
- Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania III stopnia
Pośmiertnie wpisany został do Honorowej Księgi Zasłużonych Działaczy ruchu w województwie słupskim
Prywatnie A. Ulatowski był mężem Anny z.d. Wawrzyczek, wieloletniej nauczycielki, a przez 4 lata dyrektorki w miejscowej szkole. Razem wychowali czwórkę dzieci: Wiesława, Alicję, Lucynę i Wiolettę.
Po długiej, ciężkiej, niedającej żadnych szans chorobie zmarł 02.01.1985r., a 05.01.1985r. mieszkańcy Borowego Młyna, nauczyciele, dzieci
i młodzież z naszej gminy na zawsze pożegnali A. Ulatowskiego. Tłum ludzi na pogrzebie świadczył o tym, że odszedł lubiany, ceniony i szanowany człowiek. Pochowany został na miejscowym cmentarzu parafialnym.
23 października 1991 r., z inicjatywy drużynowej Lidii Zmuda Trzebiatowskiej, Drużyna Harcerska w Borowym Młynie otrzymała imię
hm Alfonsa Ulatowskiego. W uroczystości szkolnej udział wzięła najbliższa rodzina p. Ulatowskiego: żona Anna, syn Wiesław i jego żona Joanna oraz wnuk Paweł. Dzięki uprzejmości rodziny, w okresie poprzedzającym uroczystości, harcerze zgromadzili szereg pamiątek związanych z patronem drużyny (zdjęcia, odznaczenia, mundur harcerski, śpiewniki, dokumenty, notatki oraz pamiątki osobiste). Na uroczystości tej p. Anna oraz syn Wiesław podzielili się wspomnieniami o mężu i ojcu.
Pamięć o hm A. Ulatowskim jest wciąż obecna w życiu i działalności harcerzy miejscowej szkoły. Pielęgnują grób i oddają cześć jego harcerskiej, pełnej naśladowania postawie.
