26 lutego 1869 roku
w Budziskach koło Czerska urodził się Aleksander Brzeziński.

W 1888 roku skończył on Seminarium Nauczycielskie w Tucholi. Pierwszą pracę nauczycielską podjął 16 października 1888 roku w Borowym Młynie, po czym 1.X.1893 roku przeniósł się do Brzeźna Szlacheckiego, gdzie objął kierownictwo miejscowej szkoły. W szkole tej pracował aż do emerytury - do 1930 roku.

Po I wojnie światowej został czołowym lokalnym działaczem kaszubskim walczącym o włączenie południowo-zachodniej części Kaszub, tj. Goch, do państwa polskiego. Był także animatorem miejscowych organizacji kulturalnych i oświatowych. Prowadził m.in. miejscowy chór będąc jednocześnie organistą w brzeźnieńskim kościele.

W 1939 roku został aresztowany przez Gestapo, a następnie bestialsko zamordowany.

W szkole w Brzeźnie Szlacheckim znajdują się okolicznościowa tablica upamiętniająca tego wybitnego działacza regionalnego i nauczyciela.

6 marca 1972 roku
zmarł Franciszek Lemańczyk urodzony 19.X.1905 roku w Zapceniu, z ojca Piotra-miejscowego listonosza i matki Cecylii Czarnowskiej z domu.

Był absolwentem gimnazjum chojnickiego, które ukończył w 1923 roku. Przed wojną pracował na terenie Chojnic, gdzie m.in. był kierownikiem kancelarii adwokackiej. Żołnierz września 1939 roku, więzień niemieckich obozów jenieckich, w których przebywał do 1945 roku. Po wojnie był założycielem i pierwszym prezesem Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” (1947/1948) w Chojnicach.

Już przed wojną podjął działalność w ruchu ludowym należąc do Związku Osadników i Drobnych Rolników, a po wojnie w 1945 roku założył w Chojnicach pierwszą organizację Stronnictwa Ludowego.

Był on także kolporterem, a potem korespondentem i dziennikarzem chojnickiej prasy. Rozpoczął tę działalność w 1935 roku od chojnickiego „Dziennika Pomorskiego” i jego dodatku „Lud Pomorski” a także w „Zaborach”, a od 1945 roku współpracował z redakcją „Ziemi Pomorskiej” i „Gazety Pomorskiej”.

29 marca 1908 roku
urodził się w Mielnie Ksawery Lew-Kiedrowski - syn Józefa i Marianny z domu Zielińskiej.

Z zawodu był stolarzem. W 1931 roku ukończył szkołę podoficerską w 1 Batalionie Strzelców w Chojnicach. Jako plutonowy rezerwy prowadził szkolenia samoobrony mieszkańców Kiedrowic. Był żołnierzem września 1939 roku, walczył w obronie stolicy w szeregach 6 Batalionu Obrońców Warszawy. W 1941 roku wstąpił do TOW „Gryf Pomorski” i pod pseudonimem „Lato” był komendantem wojskowym gminy Lipnica. 19 czerwca 1944 roku został aresztowany i osadzony w Stuttofie, gdzie przebywał do wyzwolenia. Po wojnie pracował jako listonosz w Lipnicy i Zapceniu. Od 1949 roku był członkiem ZSL-u, a także wieloletnim prezesem tej organizacji w Zapceniu. Jako działacz spółdzielczości „Samopomocy Chłopskiej” zasiadał w Radzie Nadzorczej GS-u w Lipnicy oraz w Zarządzie Banku Ludowego w Borowym Młynie.

Z jego inicjatywy podjęto na Gochach szereg przedsięwzięć i inicjatyw społecznych w zakresie budowy i remontu miejscowych dróg, elektryfikacji i usprzętowienia gospodarstw i kółek rolnych. Jako jeden z pierwszych na Gochach należał i działał w Zrzeszeniu Kaszubskim. Był założycielem koła tej organizacji w Lipnicy.

Zmarł 13 czerwca 1978 roku w Chojnicach.

8 kwietnia 1893 roku
urodził się w Parszczenicy Leonard Pokrzywiński z ojca Bronisława i matki Józefy Kuleszy z domu.

To on 1 września 1939 roku w pierwszej godzinie wojny pełniąc na stacji w Rytlu służbę dyżurnego ruchu, skierował na ślepy tor jadącą od Chojnic w stronę Czerska inwazyjną wojskową niemiecką drezynę. W wyniku zbrojnej potyczki, jak po tym się rozegrała, jeden z żołnierzy niemieckich został zabity, a trzech pozostałych dostało się do niewoli. Za ten czyn był on przez okres okupacji poszukiwany. 1 lutego 1943 roku został aresztowany przez Gestapo w Lamku, gdzie się ukrywał. Osadzony i przetrzymywany w więzieniu w Gdańsku, bity i torturowany, a potem zesłany do obozu w Stuthoffie.

Po wojnie nie był już zdolny do pracy zawodowej i musiał przejść na rentę inwalidzką. Wkrótce zmarł.

(Opracowano na podstawie książki „Godni pamięci” Zbigniewa Stromskiego z Chojnic)