| | Na Gòchach je małô wies Czédrice, w chtërny robił czédës mój starëszk. Tam kòżdi múszôł sobie jakos radzëc abë zarobic. Jo, jo, a robòta nie bëła letkô. Starëszk robił na gbúrzstwie, dze wëgônianié knagów i robienié w pòlu nie nôleżi do letczéj robòtë. Rozmieje sã, że nôwicy robòtë je òb lato. Przëznaja, że starëszk nôleżôł do szëkòwnych i wiele kòbiét nim sã interesowało. Do wsë nôleżi Jezoro Czédrowicczé ze snôżim òstrowém. Terô tén òstrów je mòckò zarosłi, ale czédës pò dniu cażczéj robòtë, rôz w tidzéń szëkòwano tam nocné ceszbë. Mòżna téj bëło dóńc bez wòdn na òstrów, ale sëchim sã nie òstało. To co terô piszã òpòwiôdała mnie starka. òna téż chòdzała na te ceszbë. Na jednéj z nich pòznalë sã mòji starëszkòwie. Na ceszbach téj griwalë múzëkúncë. Bëł òsobny plac do tunców, do jadła i picô, do sedzeniô i pławieniô sã w zëmny wòdze, chtërny bëło wiele. Tak dokładno wszësczégò nie òpiszã, bò mnie tam nie bëło i na przëdôwk starka gôdô, że to starëszk sã za nią úgôniôł, a za to starëszk gôdô òpaczno. Wic jô ju sama nie wiém. Starka gôdô, że wiedno òbúwała nôlepszą sëkniã. Bòdôj całi tidzéń żdała na tã jediną noc, w chtërny mògła sã zabawic. Na ceszbie krãcała sã kòl starëszka i chcała dôwac bôczenié na sebie. Bëło to na darmo, bò kòl starëszka aż sã rojało òd bab, no a do te starka je aż jednôsce lat młodszô. Na ceszbie bëł taczi zweczôj zamôwianiô spiéwónk. Ale mòżna je bëło zamôwiac wespółbiwôczowi abò wespółbiwôczce, a starka gò jesz nié miała. Rôz òdwôżeła sã i rzekła: To dlô Józka Jankòwsczégò òd krëjamnéj. Rozległë sã téż zarô gwizdë kòl starëszka. Starka nie rezygnowała. Starëszk nié miôł pòjăcy chto to mógł bëc. I tak trzë razë. Za kòżdim razã jak chtos prosył starkă do tunca, òna òdmôwiała i wiernie żdała na starëszka. Zbliżôł sã kuńc ceszbë. Starka nië mògła ju wetrzëmac i úmëslała zaspiéwac dlô wëbrónégò. Wszëtkò sã wëdało. Starëszk bòdôj sã zrobił czerwiòny i òstatk ceszbë tuncowôł jeno ze starëszką, chwôląc ją za zuchternosc. Co bëło dali trza sã docygnąc, òsoblëwie że jem ich córecznicą. Starëszka pòkazała swóją dzywną mòc wòle i baro sã zakòchała. To trza miec taką starkă i starëszka szëkòwnégò, no nié?! * Autorka jest uczennicą klasy II w Gimnazjum Zespołu Szkół w Lipnicy. |