Rodzina Jana Gierszewskiego
Jan Gierszewski, miał z pierwszą żoną czwórkę dzieci. Heliodore - rocznik 1915, Alfonsa -rocznik 1917, Edmunda - rocznik 1919 i Zofie - rocznik 1922. Pierwsza żona Jana - Marta zmarła w 1923 roku. W 1930 roku ożenił się ponownie, z Antoniną /. domu Zmuda-Trzebiatowską, urodzoną w 1899 roku. Miał z nią synów: Czesława - rocznik 1931, Romana - rocznik 1932, Łucjana - rocznik 1934 i Józefa - rocznik 1935, który utonął w 1937 roku, wpadłszy z pomostu do wody. Miał zaledwie półtora roku. W 1942 roku urodził się kolejny syn Antoni. Wszyscy byli czynnymi żeglarzami.
*
Prezentowane zdjęcie zrobione w 1944 roku w Łąkim w gospodarstwie Skibów., gdzie mieszkali w czasie okupacji przedstawia Jana i jego żony Antoniny i ich dzieci. Poniżej przedstawiam jej poszczególnych członków uwiecznionych na niniejszym zdjęciu wspominając ich drodze życia.
*
1. Jan Gierszewski urodził się 26 maja 1885 roku w Iwcu w powiecie Tuchola. Z zawodu był kupcem –oberżystą oraz nauczycielem muzyki w Czersku. 4 lipca 1914 roku poślubił Martę Grabańską. córkę Izydora i Amelii z domu Hoffman, urodzoną 21 kwietnia 1988 roku i sprowadził się do Charzyków, gdzie wydzierżawił na trzy lata od firmy Johanesa Yoigta „Fische-Reigeschtellen" dom mieszkalny w Charzykowach. W 1916 roku wynajął, a później kupił od Ludwiga Johanna dziesieciohektarowe gospodarstwo z zabudowaniami. Tu otworzył pierwszą przystań żeglarską nad jeziorem, Łukomie - Charzykowskim. Postawił restaurację letnią przy brzegu, pomost dla żaglówek, hangar, kabiny-przebieralnie. Wraz z Konradem Kroplewskim, gospodarzem z Charzyków, zorganizował szeregi braci żeglarskiej i został wybrany w 1919 roku do Zarządu Stowarzyszenia Przyjaciół Żeglarstwa.
W końcu sierpnia 1939 roku zdając sobie doskonale sprawę z nieuchronności wojny i że jego rodzinie grozi rozstrzelanie, bo Niemcy doskonale pamiętają jego przynależność do Polskiego Związku Zachodniego i antyniemieckie wystąpienie nie czekając na rozwój wypadków, l września 1939 r. podjął decyzję o ucieczce, jak się okazało nieskutecznej. Po tygodniu wrócić do Charzyków a tu natychmiast doniesiono o tym niemieckiej policji w wyniku czego został aresztowany i przetransportowany do obozu w Radzimiu koło Sępolna. Resztę rodziny wysiedlono 15 grudnia 1939 roku, do czego przyczynił się szczególnie Niemiec „Pokrywka". Rodzina została skierowana do pracy w gospodarstwie rolnym angedojczowanej urzędowo rodziny Leona Skiby, mieszkającej na wybudowaniu pod Borowym Młynem.
Jan Gierszewski przeżył obóz tylko dzięki kolegom, którzy wywieźli go z niego w sianie, kładąc na jego miejsce nieżyjącego współtowarzysza. W przebraniu kobiety odnalazł rodzinę w Łąkim , ale musiał się ukrywać do końca wojny,
W czasie okupacji utrzymywał ścisły kontakt z podziemiem i pomagał innym ukrywającym się. Byli wśród nich: Albin Trzebiatowski, Józef Richter, Ksawery Kiedrowski, Władysław Wróblewski, Józef Gierszewski, Leonard Marchlewicz, Jan Szalewski, Brunon Richert - działacze AK „Gryf Pomorski”. Cenne dla partyzantki okazało się mimo grożącej za to śmierci radio zabrane przez niego z domu w Charzykowach. Radio przechowywano w lesie i przynoszono tylko na krótko, żeby posłuchać wiadomości z Londynu. Wzmacniało to w partyzantach uczucia patriotyczne i nadzieję na upadek III Rzeszy.,
l maja 1945 r. Jan wrócił do Charzyków. Tu m.in. do 1950 r. prowadził działalność gastronomiczną. Żeglarstwem już się wówczas nie zajmował. Zbyt wiele miał problemów gospodarczych finansowych i politycznych. W 1946 roku został aresztowany przez UB i NKWD jako były działacz Polskiego Związku Zachodniego. Bito go w stopy i po twarzy, trzymano po kolana w wodzie w gmachu przy ul. Sukienników w Chojnicach. Dzięki staraniom żony i adwokata Lityńskiego po dwóch miesiącach został zwolniony. Kiedy wrócił do domu, twierdził, że tak mocno jak rodacy - Polacy to nawet Niemcy go nie bili. Ślady pozostały mu do końca życia. Po zamknięciu restauracji zajmował się wyłącznie gospodarstwem, gdyż pogarszające się zdrowie nie pozwalało na nic innego. Zmarł 24 lipca1955 roku.
2. Antonina Gierszewska z d. Żmuda Trzebiatowska ( żona) urodzona w 1899roku- zmarła 1960 roku.
3. Czesław Gierszewski ( trzeci z lewej)
Urodził się 5 czerwca 1931 roku . Jest pierwszym dzieckiem, urodzonym w powtórnym związku małżeńskim ojca z Antoniną Zmudą Trzebiatowską. Żeglarzem był , jak to sam definiuje - od zawsze i na zawsze Żeglowanie rozpoczął na wyremontowanej przez siebie łódce P-7, którą otrzymał po swym bracie Alfonsie. ( z pierwszego małżeństwa Jana Gierszewskiego) oraz w drużynie harcerskiej i Klubie „Pocztowiec”. W 1947 roku zdał egzamin na stopień żeglarza w tym roku założył również koło Związku Młodzieży Wiejskiej. W 1949 roku uzyskuje stopień młodszego żeglarza śródlądowego, a później patent sternika jachtowego i lodowego wstępując jednocześnie do klubu Budowlani. W 1952 roku został instruktorem żeglarstwa i w tym charakterze pracował społecznie w tym klubie iw Społecznej Radzie Żeglarstwa przy Radzie Głównej Zrzeszenia LZS. Startuje równocześnie w wielu regatach zajmując w nich czołowe miejsca. Pływał nie tylko wyczynowo ale i turystycznie organizując rejsy do Dużych Swornychgaci. Będąc instruktorem prowadził systematycznie szkolenia teoretyczne i praktyczne, w zimie szkolenia bojerowe. W 1956 roku uległ wypadkowi co zmusiło go ze względów zdrowotnych do zaprzestania uprawiania zawodniczego żeglarstwa. Od tego czasu poświęcił się prowadzeniu szkoleń. W 1963 roku był instruktorem w klubie „Szkutnik”. W 1964 r. został uhonorowany najwyższym odznaczeniem żeglarskim – „Zasłużony Działacz Żeglarstwa Polskiego”.
Pełnił także funkcje kierownika wyszkolenia żeglarskiego w Harcerskim Ośrodku Wodnym w Funce. Od 1953 roku miał już uprawnienia sędziowskie, w 1962 roku zdobył II klasę sędziowską.
Po rejsie morskim zorganizowanym przez Yacht Klub Krynica Morska w 1970 roku uzyskał uprawnienia do pełnienia funkcji oficerskich na jachtach do 100 m2 powierzchni żagli.
Od kwietnia 1971 roku został zatrudniony w Zakładach Płyt Pilśniowych w Czarnej Wodzie jak instruktor żeglarstwa. W tym roku na prowadzonym przez niego kursie na jeziorze wdzydzkim uczestniczyło ponad 50 osób , wszyscy zdobywając stopnie żeglarskie. W czarnowodzkiej sekcji żeglarskiej w Bosku pracował do 1977 rok przyczyniając się do rozwoju żeglarstwa nad jeziorem wdzydzkim Po odejściu z Borska zajmował się już wyłącznie działalnością sędziowską i propagowanie historii charzykowskiego żeglarstwa. W 1996 roku w przeddzień 75. rocznicy powstania Klubu Żeglarskiego Chojnice, którego główny założycielem był jego ojciec – ukazała się książka jego autorstwa pt. „Z kart historii żeglarstwa chojnicko – charzykowskiego (1912 – 2002).
Jest wydawcą „Małego Śpiewnika Żeglarskiego „ oraz płyty z piosenkami żeglarskimi w wykonaniu charzykowskich nestorów żeglarstwa m.in. skupionych w Klubie Żeglarskim”Kotwica”.
Czesław Gierszewski jest nadal czynnym działaczem w tym regionalistą kaszubskim oraz strażnikiem historii TOW Gryf Pomorski a zwłaszcza jego komendanta Józefa Gierszewskiego. Czynnie włącza się w organizację tzw. „Spotkań na Gochach” swym działaniem wspiera działalność zarówno Fundacji jak i magazynu regionalnego „Naji Gochë”.
4. Roman Gierszewski ( syn - pierwszy z prawej)
Urodził się 1932 roku. Zawsze mieszkał w Charzykowach, tylko wojnę spędził podobnie jak reszta rodziny na wygnaniu. Miał on szczególne zamiłowanie do pracy w rolnictwie, niezależnie od tego ciągnęło go jednak do wody i żeglowania.. Najbardziej upodobał sobie jednak żeglarstwo lodowe i minibojery. Lubił też pływać wpław i na kajakach. Chętnie uczestniczył we wszelkich zawodach wodnych.
Od dnia założenia był działaczem LZS, a potem LKS. Był też trudnym do pokonania zawodnikiem. Zdobył w 1954 roku tytuł Mistrza Powiatu.
Od 1955 roku, po śmierci ojca, zajął się opieką nad założoną przez niego we -.własnym mieszkaniu kaplicą, którą powiększał w miarę potrzeb o kolejne pomieszczenia. Zajął miejsce po ojcu w Radzie Kościelnej i wraz z Alfonsem Gostomczykiem i Alfonsem Lahnem działał aż do przydzielenia na stale proboszcza ks. Mariana Tuszyńskiego. Wtedy część domu odstąpił na rozbudowę kaplicy.
Uczestniczył w wielu zawodach żeglarskich, bojerowych i kajakowych. W 1956 roku wraz z Horstem Grondowskirn został wytypowany do kadry klubu na Bojerowe Mistrzostwa Polski w Giżycku w klasie „Monotyp XV". Był czwarty w Mistrzostwach Pomorza w klasie Omega.
Od 1960 roku uprawiał żeglarstwo tylko turystycznie.
5. Łucjan Gierszewski ( syn - pierwszy z lewej)
Urodził się 18 stycznia 1934 roku w Charzykowach. Był on najbardziej utytułowanym żeglarzem w rodzinie. Z wodą związany był od najmłodszych lat. Najeżał do Klubu Sportowego „Budowlani” a od 1947 roku był członkiem LZS Charzykowy i w barwach tego klubu zdobywał liczne tytuły i medale. Był również żeglarzem bojerowym odnosząc w tej kategorii również liczne sukcesy.
Za osiągnięcia w tej kategorii Łucjan został wyróżniony 13 lipca 1956 roku przez władze sportowe tytułem Mistrza Sportu w żeglarstwie lodowym. W następnym roku został trenerem etatowym.
W kolejnych latach Łucjan Gierszewski startował na łodziach klasy „Finn" „FD" i „Omega".
W odbywających się w 22-23 września 1957 roku Ogólnopolskich Regatach w klasie „Finn" w Bydgoszczy zajął pierwsze miejsce. W Żeglarskich Mistrzostwach Pomorza w klasie „Finn" w Charzykowach w 1958 roku również zwyciężył, a w sierpniu tego samego roku, płynąc wraz z Alojzym Jakuszern i Pawłem Trapem, uzyskał w Żeglarskich Mistrzostwach Polski w Giżycku III miejsce.
W 1959 roku wygrał plebiscyt zorganizowanego przez Prezydium Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej w Bydgoszczy na najlepszego sportowca wiejskiego.
W żeglarstwie postać Łucjana była czymś' niespotykanym. Był wyjątkowo wszechstronny. Mógł startować na każdej łodzi żaglowej, czy to była „Stonka", „Finn", „FD", „Omega", czy jakiś' typ bojera.
Łucjan Gierszewski zginął 27 czerwca 1960 roku w wypadku motocyklowym na trasie Charzykowy - Chojnice. Spieszył się na spotkanie z Czesławem Hajdukiem, z którym umówił się w celu zakupu w stoczni kolejnej łodzi dla LKS-u. Żeglarstwo polskie poniosło wówczas niepowetowaną stratę.
6. Antoni Gierszewski ( syn - między rodzicami trzymają go za ręce)
Urodził się 21 maja 1942 roku w Łąkim . Tak jak wszyscy z rodziny był związany z wodą i żeglarstwem. Początkowo żeglował turystycznie później włączył się w żeglarstwo regatowe przy klubie „Chojniczanka", a od 1957 roku reprezentował barwy LZS Charzykowy.
Startował najczęściej w klasie „Finn", zdobywając między innymi w 1955 roku trzecie miejsce w Żeglarskich Mistrzostwach Pomorza, a czwarte w Mistrzostwach Polski. W lutym 1959 roku zajął również trzecie miejsce w Bojerowych Mistrzostwach Pomorza w klasie „Weiland" 8 m:.
W kolejnych latach Antoni startował coraz mniej. Pochłonęła go całkowicie praca zawodowa. Żeglarstwo uprawiał jwyłącznie turystycznie. Życie Antoniego było dość trudne. Gdy zmarł ojciec w 1955 roku, miał zaledwie l3 lat. W pięć lat później umarła matka. Jako najmłodszy z rodziny odczuł te stratę najbardziej. Do tego doszły trudności związane z pracą zawodów.
Zmarł 21 stycznia 1994 roku w wyniku ciężkiej choroby.
![Zbigniew Talewski [Borowy Młyn]](/foto/autorzy/1.jpg)