Zainspirowany pobytem na Gochach we wrześniu 2008 r. postanowiłem krótko opisać moje związki z Gochami. Przede wszystkim należy wspomnieć tutaj rodzinę Brzezińskich z Brzeźna Szlacheckiego.
Ignacy Cisewski z Wiecka ożenił się w 1724 r. z Elżbietą Gliszczyńską z Małego Gliśna, córką Albrechta/Wojciecha Szpot Gliszczyńskiego i Katarzyny Brzezińskiej z Brzeźna Szlacheckiego. Katarzyna z d. Brzezińska była właścicielką jednego z działów w Brzeźnie Szlacheckim. Natomiast Albrecht Szpot Gliszczyński był właścicielem działu E w Małym Gliśnie (Zabory) oraz właścicielem w miejscowości Łąkie. Elżbieta Cisewska została właścicielką działu po matce w Brzeźnie w 1738 r. oraz po ojcu udziału w Łąkiem.
Spośród potomstwa Elżbiety i Ignacego na Gochach dziedziczyli Józef i Roch. Józef w miejscowości Łąkie a w Brzeźnie Szlacheckim razem Roch i Józef. Jednakże na stałe przebywali we Wiecku koło Czerska. Na tym kończy się wiedza o pobycie przodków na Gochach. Potomstwo Józefa jest nieznane, niewiadomo czy w ogóle miał potomstwo. Roch zmarł we Wiecku a część jego potomków w XIX w. zamieszkiwała w parafii Zblewo (moja gałąź). Niewiadomo czy któryś z potomków Józefa albo Rocha pozostał w Brzeźnie lub Łąkiem.
Z danych, które otrzymałem od Grzegorza Prondzińskiego z Bytowa wynika, że Cisewscy/Cysewscy siedzieli w 70- tych latach XIX w. w Brzeźnie Szlacheckim jako rodzina robotnicza. Jednakże nie ma wystarczającej wiedzy aby stwierdzić, że byli to potomkowie wyżej wspomnianego Józefa lub Rocha. Istnieje przecież prawdopodobieństwo, że nie byli oni bezpośrednio związani z osobami o tym samym nazwisku, którzy byli w Brzeźnie właścicielami przed stu laty. Jeśli jednak byli to potomkowie któregoś z braci oznaczałoby to utratę wcześniej posiadanej własności, taką możliwość również należy brać pod uwagę. Niestety jak dotąd sprawa jest nie ustalona. Problem polega przede wszystkim na tym, że księgi kościelne z parafii Brzeźno Szlacheckie zachowały się dopiero od roku 1828, tak więc trudno połączyć mieszkańców w Brzeźnie z lat 30- tych XIX w. z Cisewskimi będącymi tam posiadaczami w latach 80- tych czy 90- tych XVIII w. Jednakże może zachowały się inne dokumenty niż księgi metrykalne, które pozwoliłyby na dokonanie ustaleń w tym zakresie.
Pragnę zachęcić wszystkich zainteresowanych do wnikliwego zbadania tej sprawy. /-/