MALIŃCZI PLACHC

Malińczi plachc na mapie swiata,
Chdze żëła mëma, chdze żił mój tata,
Chdze jô téż pierszi uzdrzôł wid,
Chdze mowę starków czëję wcyg.

Tu tatczëzna od wiedno je,
Tu lepi – jak chdze jindze – mie,
Tu nawetk krzëkwa, nawet szor
W rozmiałi mowie tworzą chór.

Nômilszi dlô mie swiata nórt -
To tam, chdze piesnie spiéwô Bôłt,
Chdze czëję wiedno spiéw Redëni,
Chdze las z kaszëbska cëcho szëmi.

Za nick nie oddóm tego plachca,
Za nick nie oddóm mowë tatka.
W ti mowie wiedno, drëchu, kôrb,
Bo najô mowa – wialdżi skôrb.

NIE ZABÔCZTA

Proszę waji, mili dzôtczi,
Po kaszëbsku nie zabôczta
Po kaszëbsku godôł stark,
Po kaszëbsku rozmiôł tatk,
A co z wama, dzecë, je?
Muszę rzec, że baro zle.
Czë to dzéwczę, cze knopiczk
Nie rozmieją prawie nick
Po kaszëbsku bëlno korbiac.
Ni ma co sę, dzôtczi, sromic,
Choc skopicą cëzëch lëdzy,
Mowë starków sę nie wstëdzë.
Naja mowa – wialdżi skôrb,
Drogszô niżle jinszëch sto.