Laureaci i organizatorzy Konkursu
Nauczycielki E.Świontek Brzeziska Olik Lemańczy i
Anna Gliszczyñska.
Konkurs
24 listopada 2008 r. rozstrzygnięty został zorganizowany z inicjatywy Fundacji Naji Goche i Zespołu Szkół w Borowym Młynie konkurs literacki plastyczny i fotograficzny pt. „Moja Mała Ojczyzna” . Konkurs miał charakter powiatowy i był skierowany do uczniów szkół podstawowych i gimnazjów
W poszczególnych kategoriach na konkurs wpłynęła następująca ilość prac.
Kategoria – praca literacka.
Wpłynęło w obu kategoriach 6 prac ze szkół w Lipnicy, Brzeźnie Szlacheckim i z Borowego Młyna.
Kategoria – praca plastyczna.
Szkoły podstawowe – 49 prac z Lipnicy(1);Borowego Młyna (17); Studzienic(4);Kramarzyn (4); Gostkowa (2);Rekowa (2) i Brzeźna Szlacheckiego (1).
Gimnzaja – 19 prac. Z Konarzyn(12); Borowego Młyna (6); Brzeźna Szlacheckiego (1)
Kategoria – Fotografia
Szkoły podstawowe – 6 prac. Z Lipnicy (1); Studzienic (1); Brzeźno Szlacheckie (1); Kramarzyny (1)
Gimnazja – 3 prace. Z Brzeźna Szlacheckiego (2) i Borowego Młyna (1)
Konkurs roztrzygnęła komisja powołana przez Grażynę Burant - dyrektorkę ZS w Borowym Młynie w składzie:
1. Małgorzata Reszka- przewodnicząca
2. Benedykt Reszka
3. Małgorzata Reszka
4. Maria Stormann
5. Joanna Oliik - Lemańczyk
6. Barbara Prądzińska
7. Monika Richter
Dokonała ona oceny zaprezentowanych prac w dwóch grupach wiekowych- kl. IV-VI SP oraz I-m G.
Nagrody przyznano w kategorii:
I Praca literacka
Szkoła Podstawowa
I miejsce - Anna Rymon Lipińska z ZS w Lipnicy
II miejsce - Małgorzata Rymon Lipinska z ZS w Lipnicy
Wyróżnienie - Agata Szulc z ZS w Lipnicy
Gimnazjum
I miejsce - Maria Reszka z ZS w Borowym Młynie
II miejsce - Małgorzata Lemańczyk z ZS w Borowym Młynie
Wyróżnienie - Joanna Pupka Lipinska z ZS w Brzeźnie Szlacheckim
II Praca plastyczna
Szkoła Podstawowa
Wyróżnienia otrzymali:
Katarzyna Ginter z ZS w Brzeźnie Szlacheckim
Karolina Las z ZS w Studzienicach
Jakub Neubauer z ZS w Studzienicach
Anna Felska z ZS w Lipnicy
Hanna Lońska z ZS w Studzienicach
Gimnazjum
I miejsce - Monika Lemańczyk z ZS w Borowym Młynie
Wyróżnienia otrzymali:
Karolina Zmuda Trzebiatowska z ZS w Borowym Młynie
Wioletta Dupik z ZS w Borowym Młynie
Kamil Meyer z ZS w Brzeźnie Szlacheckim
III Fotografia
Szkoła Podstawowa
I miejsce - Kacper Rudnik z ZS w Brzeźnie Szlacheckim
II miejsce - Karolina Warsińska z ZS w Kramarzynach
III miejsce - Patrycja Mietka z ZS w Lipnicy
Wyróżnienia otrzymali:
Oliwią Mietka i Weronika Reszka z ZS w Lipnicy
Beata Szreder z ZS w Studzienkach
Gimnazjum
Równorzędne I miejsce zajęli:
Marta Zmuda Trzebiatowska z ZS w Borowym Młynie
i Joanna Gliszczyńska z ZS w Brzeźnie Szlacheckim
II miejsce - Wiktoria Gliszczyńska z ZS w Brzeźnie Szlacheckim /-/
Nagrodzone prace literackie
Anna Rymon Lipińska*
Uczennica SP w Lipnicy
I miejsce
Jesennó mesla
Czej wiater zawieje, czej deszcz să z nieba leje
W chëczë dach nie wëmieniony...
Na dwórzu zëmno
Wiele sëłë mają te farwné lëste
Dzëwujesz să
Chcesz wëjachac w świat daleczi...
A co z twňją chëczą.
Co z lasama, chtërné tak kochałeś
Co z jezorama, nad chtërnyma tëłi łez wëłałes
Pómësl jesz chwilă
Zanim wiôldżi świat miasta
Ce wcygnie
I nie půscy
*
Małgorzata Rymon Lipińska*
Uczennica SP w Lipnicy.
II miejsce
Moje Góchë
Góchë to je piăkny môl
Są tam póla pełne strachów
Dzewów pełen nórt
Tatk i stark mię mogą rzec
Co to wszëtkó dzys je wôrt
Chójczi w lasu niczim dëchë
Wiatrim nocą wolną pieśń
0 ti zemie, ó przeszłoscë
I ó żëcym nibë
Sen
Maria Reszka
Gimnazjum Borowy Młyn
I miejsce
* *
Czej człowiek je młodi,
nie może usëdzec doma.
Chůtkó bë chcôł zwiedzëc wszëtcze kraje,
ůzdrzëc wkół sebie rozmajitoscë.
Czej człowiek je stôri,
nie może wëtrzimac bez swóji ójczëznë.
Chce wrócëc w swoje piăkné stronë
Chtërne po tim całim Bóżim świece, w sercu swoim nosył.
Rôz jeszcze nim dëchac óprzestanie,
nim nadeńdze ta ostatnio chwila.
...uzdrzec
na niebie wădrëjącé słuńce,
gwiôzdë pôlące,
te póła chtërne bëłë pełne zboża,
jezora, rzeczi,
óbudzëc swojego prôwdzëwégó dëcha.
*
Małgorzata Lemańczyk
Gimnazjum Borowy Młyn
(GŁÓWKA 2)
II miejsce
Jeseń w
Jeseń módnô panëszka,
przëszła do nas z samego renka.
Oblokłô je w bronza, złoto, czerwonosc ,
a jesz do tego mô lësati włos.
Grzëbama las niese z daleka,
ptôszëzna na zôchód ucekô.
Lëstë z drzew spôdają,
na zymk nie żdają.
Sôd fůl jabłek je,
karwica ň pňrenku rosy też.
Naji Kaszëbskô jeséń,
je nôpiăkniejszô w całim świece!
*
Joanna Pupka Lipińska,
kl. I G ZS Brzeźno Szlacheckie
Wyróżnienie
Góde w naszich kaszebsczich stronach
W całej Polsce, a ósoblëwó na Kaszëbach, świăta Bňżégň Narodzeniu, să baro óczekiwóne. Dlô nas, katolëków, :to apartny czas -sami świăta jak i adwent. W nym czasu zamierają spiewë i tuńcë. Dzëce i młodzëzna kôzdegó dnia chodzi do kóscota na rórotë. Przëgótowiwują przëdstôwczi bożonarodzeniowi i gwiôzdkowi teatre. U nas w szkole też wiedno szëkujemë taczi pókôzczi, chtërne wëstôwioni przë różnych okazjach. Ósoblëwima póstacëjama w kaszëbsczich gwiôzdkowich teatrach są: Kózół, Szandara, Bócón, Gwiôzdór, Kominiarz, Smierć, Purtk i Żid.
Obżeranie taczich pókôzków je baro uceszni. Wszëtcë dómównicë redują să
na przëchódk tëch kólădników, a w szczególnoscë dzëcë. Jak le diôbeł să pókôże we dwierzach, tej one zarôzku ucekają schować să pod mamien szorc.
Sarnim przegótowiwanióm do świat towarzeszi baro pódniostu, a rażą wiesotu atmosfera. Przeózdóbianie danczi, przegótowiwanie strawę, pieczenie kuchów są baro redosni. Póchnącu lasim danka stroi są bumkama, jabkama i orzechama. Pod drzewka ustówio są symbólną figurka Swiati Famileje.
W wiliowi wieczór, 24 gódnika, przegótowuja z mójąmemką uroczestąwieczerzo. Wedle tradiceje muszi są sktódac z 12 potraw, do chternech na Kaszebach noleżą młodzowi kuch, brzadowu zupa, siedzę z pulkama. Prze nakrewaniu do stołu nóleżi pamiatac ó óstawieniu wolnego miescu dló wanożnika, chteren może nawiedzec naju checz. Może nim są ókózac chtos z famileje.
Po uroczesti wieczerzi zasodóme wiedno ze starszima prze dance i spiewóme kólade i pastorałczi. Spiewóme też piesnie, chternych jó są nauczała w szkole.
Tego dnia w checzach gości Gwiózdór, chteren przenosi dórenczi: dló pósłesznych dzeci są one miłi, dló wekrekusów - mniej, bo ti dostówają rózga abó wadżiel. Jednak wszetce z niecerplewótą zdają na Gwiózdora. Pamiatóm, że jak bełam mółu, tej jó też wezerała za oknem i nasłechiwała, cze on są nie zbliżó. Jó baro beta cekawó, jakuż on naprówda wezdrzi. Jesz mię są to nie udało. Mema wiedno mię z dworu przenosała ten dórenk i dólmaczeła, że Gwiózdór muszół jisc do jinszech dzeci.
Ó północe ódbiwó są nóbóżeństwó zwóne Pasterką, na chterni
jidze są catą famileją. To prawie tej zaczinó są w kóscele śpiewać kólade.
Dzeń 25 gódnika powszechnie znóny je jako Boże Narodzenie. Je to swiato kóscelne, ale też rodzenni. Ódwiedzewó są tej swójich krewnych, sktodó żeczbe i óbdarowiwuje są drobnyma pódarkama, Nosledny dzeń - 26 gódnika - je baro podobny do Bożego Narodzeniu.
Meszla, że dló wszetczich ledzy te świata są nadzwekówni. Są okazją do spotkań z krewnyma, ale też do zameslenku nad swój im żecim.
*
Agata Szulc
SP w Lipnicy
Wyróżnienie
Gabi
Bëło sódmegó lepińca. W Lëpnice mieszkało dzéwcză z psem. Dzéwcză beło 13 lat stôri i nazewało să Jagňda, a pies miôł niecałi rok i wszëtcë wółalë na niegň Gabi. Jagoda miała włosë dłudże do pasa, a w nich jedno czerwone pasemko. A Gabi bëła baro malińkô, cało biôłô blós le z jednim czôrnim uchem.
Jako że Gabi mieszkała na dwórzu, Jagoda wiedno chódzëła ją wëpuszcziwac. Jaga bëła baro zdzëwionô, czej jednego rază ókôzało să, że Gabi ni ma. Przece ona nigdë nie ucekała, lëdała swojô checz. Muszało să cos stać.
Jagoda zaczăła rozwiesziwac w całi Lëpnicë karteczczi. Bëło na nich nôpisóne: PÓSZËKIWANÔ SUCZKA GABI! Bëło tam też zdjăce psa, a pod nôpisem numer telefόnu.
Po kilku gódzenach Jaga uczeła wecy sirene i óbóczeła gdzes pod lasem gasti dim. Chutkó tam pónekała na kole. Czej dotarła na mól uzdrzała, że z pólący checze ucekle domównice. Często krótko kół ni stojało zópłókane dzewcza, chterne trzemało kota z też smutnema óczama. Jagoda podeszła błeżi, be są spętać, co są stało z ji kótim. Dzewcza rzekło, że to je kotka i tidzeń temu urodzeła trze mółe kócata, chterne óstałe w pólace są checze. Jaga baro są urzasła. Ódżiń beł ju prawie ugaszony.
Czej rodzena ópówiedzała ó kotach starżokóm, ti ód rażą wlezie bene, żebe za nima pószekac. Po piacu minutach weszle z checze nie le z trzema
kótama, ale i z Gabi. Chiże wezwano weterinarza, żebe óbezdrzoł kócata.
Gabi nót beło przeprowadzce masaż serca, ale są udało jąuretac.
\
Okózało są, że Gabi jako pies chutkó weczeła niebezpieczeństwo i ju przed pożarem beła kół checze, a późni ósłóniała kócata swoim całem i prze tim nawdechała są wiele dimu. Wnetka póswiaceła swój i żece dlo kotów.
Jako nódgroda Gabi i Jagoda ótrzimałe jednego z kotów. Beła to kotka, chterną Jaga nazwała Lusia. Gabi opiekowała są Lusiąjak własnym szczeniaczim. Ale to nie beł kuńc nódgrodów. Gabi i Jagoda pójachałe do telewizeji, gdze Jaga opowiadała, jako ji suczka je ódwóżnó.
Gabi i Jagoda żełe jesz ze sobączilenósce ładnech łót. Gabi, tak jak Lusia, wedała na świat potomstwo. Zdechła ze starosce, a żódnegó z ji szczeniąt nie zabito.*