---

Konarzyny - lata 30 XX w. [repr. J. Maziejuk]

---

Kapłan i działacz narodowy, ks. Alfons Wacław Schulz zajmuje miejsce w pierwszym szeregu zasłużonych ludzi ziemi chojnickiej i człuchowsklej. Szczególną rolę odegrał w dziejach Konarzyn.

Urodził się w 1872 roku w rodzinie rolnika Jakuba i Marii w Tymawie pod Gniewem. Maturę zdał w gimnazjum w Starogardzie Gd., po studiach teologii w Pelplinie święcenia kapłańskie otrzymał w 1898 roku. Jako wikary pracował kolejno w kilku parafiach na Pomorzu, m. in. w Chojnicach w I. 1902 - 1906, następnie został proboszczem w Konarzynach. Od początku brał udział W polskim życiu społecznym; był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Stowarzyszenia „Straż”, w Towarzystwie Czytelni Ludowych był delegatem na powiat człuchowski (1916 - 1918).

W Konarzynach założył w 1909 r. Kółko Rolnicze i przewodniczył mu w 1912 roku został wybrany prezesem Związku Kół Śpiewaczych Okręgu Czerskiego.

Bardzo ożywioną działalność prowadził ks. Alfons Schulz w okresie walki o połączenie Pomorza z Polską. W 3-6 grudnia l9l8r.był delegatem na Sejm Dzielnicowy w Poznaniu, a 6 grudnia w Konarzynach ukonstytuowała się Rada Ludowa powiatu człuchowskiego, której przewodniczył. Doznał z tego powodu szykan, m.in. rewizji w poszukiwaniu broni, został także w 1919 roku uwięziony na dwa miesiące w areszcie sądowym w Człuchowie. W lutym 1920 roku wszedł w skład komisji granicznej w Chojnicach. Pierwotnie granicę wytyczono niekorzystnie dla ludności polskiej, co wywołało silne wzburzenie i protesty Kaszubów. Powołano wówczas Międzynarodową Komisję Graniczną, która dzięki usilnym zabiegom ks. Alfonsa Schulza oraz ks. Józefa Gończa z Borowego Młyna dokonała korekty linii granicznej.

Po polskiej stronie pozostało kilka wiosek kaszubskich, m. in. Ciecholewy, Konarzyny i Żychce oraz szosa do Chojnic.

Ks. Schulz był członkiem Sejmiku Powiatowego w Chojnicach i delegatem do Pomorskiej Izby Rolniczej. Pełnił obowiązki dziekana chojnickiego (1924-1931) i delegata biskupiego. W 1930 roku został wybrany senatorem RP z ramienia BBWR, co naraziło go na krytykę prasy silnego na Pomorzu Stronnictwa Narodowego. Od września 1931 roku został proboszczem w Subkowach w pow. tczewskim i tam kontynuował działalność społeczną. Otrzymał wysokie odznaczenia, w tym Krzyż Oficerski OOP.

Podczas okupacji został aresztowany we wrześniu 1939 roku, po kilku tygodniach zwolniony i powtórnie aresztowany 29 lutego 1940 roku, uwięziony w Stutthofie (nr 1021). Tam zginął 25 czerwca 1940 roku. Został pochowany w Gdańsku na Zaspie, a po ekshumacji w 1946 roku na cmentarzu w Subkowach.