Zdjęcie zbiorowe zjazdu rodzinnego Orzłowskich w Wawrzynowie koło Laski, gm. Brusy, 6 lipca 2002r. na tle domu dziadków - Marty i Franciszka Orzłowskich.

---

Rodne zeńdzetwa..

Mają swoje zjazdy rodziny Borzyszkowskich, Brzezińskich, Szrederów, Czarnowskich, Trzebiatowskich, Kiedrowskich... . Ostatnio dołączyli Orzłowscy
W pierwszą niedzielę lipca do Widna w gminie Brusy, przepieknie położonej wsi wśród jezior i lasów, na pograniczu Gochów i Zaborów zjechało ponad 200 osób z żyjących 505 potomków tej rodziny.
4.10.1870 roku, gdy na kaszubskiej ziemi już na dobre rozgościła się jesień, we wsi Czyczkowy k/Brus, w rodzinie Józefa i Józefy (z domu Odyja) Orzłowskich przyszedł na świat pierworodny syn Franciszek. Następnego dnia tj. 5.10.1870 r. został ochrzczony w Kościele Parafialnym w Brusach.
Franciszek spędził dzieciństwo i lata młodzieńcze wspólnie z rodzicami i rodzeństwem w Czyczkowach. Miał dwie siostry: Łucję i Franciszkę oraz brata Karola.
Mając 28 lat ożenił się z Anną Stoltman z Zapcenia, córką Jana i Marianny (z domu Lemańczyk). Anna urodziła się 27.01.1877 r. (7lat młodsza od męża). Miała tylko jednego brata Jakuba. Ślub odbył się w kościele p.w. św. Marcina w Borzyszkowach. Wówczas jeszcze nie było ani parafii ani kościoła w Zapceniu ( parafie w Zapceniu powołano i rozpoczęto budowę kościoła
w 1927 r.) a teren ten należał do parafii borzyskowskiej.
Po ślubie młodzi pełni zapału i planów na przyszłość zamieszkali w Kulinowie – blisko Wawrzonowa. Po pożarze tego zabudowania w 1891 roku już z córką Joanną (1899), za swoją życiową przystań obrali Wawrzonowo – niewielką osadę leśną na skraju Zaborów w powiecie chojnickim. Jest to uroczy zakątek doliny rzeki Kulawy, malowniczych jezior i dorodnych lasów, gdzie jeszcze do tej pory nie zniszczono dziewiczej przyrody i nie przekształcono krajobrazu ojczystych stron.
Tam w małym, ciasnym „państwowym” mieszkaniu na świat przyszli kolejni potomkowie – łacznie 11 – cioro dzieci: Jan(1901), Józef (1903),Marta (1905), Alojzy (1907), Leon (1909), Piotr (1911), Leokadia (1912), Bernard (1915), Gertruda (1917), Anna (1919) – 6 synów i 5 córek.
Obecnie żyje syn (Brusy) i trzy synowe:
-Franciszka Orzłowska, żona Alojzego (Kruszyn)
-Stanisława Orzłowska, żona Leona (Przechlewo)
-Marta Orzłowska, żona Bernarda (Leśniczówka Kiedrowice)

Franciszek pracował jako robotnik leśny w pobliskim leśnictwie. Anna zajmowała się dziećmi. W czasie I wojny światowej Franciszek przeżył tułaczkę m.in. był we Francji.
W 1922 r. urodziła się pierwsza wnuczka Kazimiera, córka Joanny Ferlin, a w 1951 roku pierwsza prawnuczka – Irena, córka Elżbiety Grabskiej – wnuczka Marty Wera.
Franciszek i Anna doczekali się 76 wnuków (obenie żyje 55).
Anna zmarła 15.06.1960 r. w 82 roku życia po 62 latach szczęśliwego małżeństwa. W dwa lata później 3.05.1962 roku w wieku 92 zmarł Franciszek.
Spoczywają oni razem na cmentarzu w Zapceniu przy tamtejszym kościele.
Najważniejszymi wartościami w życiu Franciszka były: dobro rodziny, pracowitość, uczciwość, zorganizowanie, punktualność, szczodrość oraz głęboka wiara. Te cechy w znacznym stopniu przeszły na jego potomków.
Analizując drzewo genealogiczne rodziny Orzłowskich dowiadujemy się, że niektórych członków rodziny los rzucił w różne w tym w najdalsze zakątki świata: Niemiec, Włoch, Kanady i Australii.
Niektórzy z nich doświadczyli okrucieństwa dwóch wojen światowych, w których stracili swoich najbliższych, koszmaru obozu w Potulicach (Leokadia z rodziną), represji stalinowskich, łącznie z więzieniem (Alojzy).
Obecnie, jak wspomniałem żyje 505 potomków rodziny Anny i Franciszka Orzłowskich: 1 syn – Piotr, 55 wnuków, 165 prawnuków, 146 praprawnuków i 1 prapraprawnuczka – Klaudia (1998), praprawnuczka Marty.
Najstarsza żyjąca wnuczka to Elżbieta Grabska (1931), córka Marty (Czyczkowy). Najmłodszą wnuczką jest Barbara (Australia).

Głównymi organizatorami zjazdu rodziny Orzłowskich byli państwo Elżbieta (z domu Orzłowska) i Stanisław Martinowie zamieszkali w Leśnictwie Kiedrowice na Gochach.