Józef Słomiński

---

5 maja 1929 roku
urodził się w Skoszewie w powiecie chojnickim Galikowski Stanisław – działacz oświatowy i społeczny, pedagog. Był on synem Juliana, nauczyciela aresztowanego przez hitlerowców i zamordowanego w obozie oświęcimskim.
W czerwcu 1945 roku Stanisław Gierszewski podjął pracę w Starostwie Powiatowym w Bytowie. W 1946 roku rozpoczął naukę w tamtejszym Liceum Pedagogicznym. W latach 1961-62 pracował jako inspektor w Wydziale Oświaty Prezydium PRN, a od 1966 roku został wizytatorem w Powiatowym Inspektoracie Oświaty w Bytowie, na stanowisku tym pozostał do końca swego życia. W tym to roku skończył Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Gdańsku uzyskując tytuł magistra pedagogiki. Następnie podjął badania naukowe otwierając przewód doktorski w temacie: "Oświata i szkolnictwo w powiecie bytowskim w latach 1945-1970", lecz nagła śmierć nie pozwoliła mu na dokończenie tej pracy.
Był on autorem szeregu publikacji o tematyce walki o polskość ziemi bytowskiej. Aktywnie działał w rozlicznych organizacjach społecznych, m.in. pełnił funkcję prezesa Oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego w Bytowie. Odznaczony był Złotym Krzyżem Zasługi, a pośmiertnie Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Zmarł 4 września 1974 roku.

21 maja 1943 roku
zmarł podczas tortur w trakcie prowadzonego przez gestapo śledztwa Bińczyk Jan.
Urodził się on 24 grudnia 1900 roku w Borowym Młynie. Był on leśniczym w Młynkach koło Leśna. Na terenie jego rejonu leśnego wybudowano szereg „bunkrów „. W marcu ostrzeżony przez Józefa Dambka – Komendanta TOW Gryf Pomorski o zdekonspirowaniu, ukrywa się w jednym z bunkrów. 4 V 1943 roku wpadł w przygotowana przez gestapo zasadzkę. Usiłował zbiec, został jednak poważnie ranny i przewieziony do szpitala w Chojnicach. Po kilku dniach,w stanie bardzo ciężkim przewieziony został do Gestapo w Gdańsku, gdzie umęczony zmarł.

31 maja 1885 roku
urodził się w Cegiełkach / Bagnach / w powiecie chojnickim Słomiński Józef.
Był on synem Piotra i Ewy z domu Dalman. W 1905 roku ukończył Seminarium nauczycielskie w Tucholi. Do 1911 roku był nauczycielem szkoły ludowej w Pastwiskach w powiecie świeckim, następnie objął kierownictwo szkoły powszechnej w Gliśnie Wielkim na Gochach , gdzie pozostał do końca życia.
Po odzyskaniu niepodległości w 1920 roku był działaczem społecznym, inicjując uruchomienie połączenia regionu Goch z Chojnicami, najpierw przez budowę linii kolejowej, a następnie linii autobusowej. Jako członek Sejmiku Powiatowego w Chojnicach doprowadził do urzeczywistnienia postulatu budowy bitej drogi z Lipnicy do Borzyszków. Był też inicjatorem, uruchomienia w 1930 roku jedynego w latach międzywojennych na terenie powiatu chojnickiego - wiejskiego ośrodka zdrowia w Lipnicy. Niejednokrotnie protestował przeciwko prześladowaniom Polaków na ziemi bytowskiej. Był aktywnym działaczem Polskiego Związku Zachodniego. W 1932 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Przez szereg lat pełnił on funkcje wójta Borzyszków i Lipnicy. Zasiadał w Sądzie Okręgowym w Chojnicach, a poza tym przewodniczył tzw. rokom sądowym w Lipnicy. Działał w Powiatowym Komitecie ds. Bezrobocia a przede wszystkim dużo uwagi poświęcał rozwojowi oświaty pozaszkolnej.
We wrześniu 1939 roku został aresztowany przez hitlerowców i osadzony w wiezieniu w Chojnicach, następnie został bestialsko zamordowany podczas prac polowych w majątku Jarcewo k/Chojnic.
Zwłoki jego potajemnie pochowane na cmentarzu, po wojnie ekshumowano i zostały uroczyście przeniesione na przy kościelny cmentarz w Borzyszkowach. Na nieczynnej i zapomnianej szkole w Gliśnie Wielkim w miejscu jego pracy wisi tablica pamiątkowa upamiętniająca jego postać. 5 września 1981 roku z inicjatywy oddziałów Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego z Chojnic i Słupska oraz miejscowych działaczy - Ośrodkowi Zdrowia w Lipnicy nadano jego imię i odsłonięto na nim także tablice pamiątkową ku jego czci.

22 czerwca 1910 roku
urodził się w Kiedrowicach Jan Borzyszkowski prezes Sądu Powiatowego w Chojnicach.
Był on absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1938 roku uzyskał stopień magistra praw. Po studiach rozpoczął aplikacje w Sądzie Okręgowym w Chojnicach. W okresie wojny pracował jako robotnik przymusowy na gospodarstwie rolnym pod Grudziądzem. W tym czasie matkę jego okupant wysiedlił z gospodarstwa. Po wojnie powraca do Chojnic, gdzie kontynuuje aplikacje sadowa, początkowo jako asesor sadowy, pod prokurator i sędzia śledczy, a następnie jako sędzia grodzki i powiatowy. 2 czerwca został wiceprezesem a od 1959 roku prezesem Sadu Powiatowego w Chojnicach. Stanowisko to piastował do chwili przejścia na emeryturę w 1978 roku.
Był on także wielce zaangażowanym działaczem społecznym w tym radnym Chojnic Za swą działalność był on odznaczony najwyższymi odznaczeniami państwowymi.

/Opracowano na podstawie książki "Godni Pamięci- chojnicki słownik biograficzny 1275-1980" Zbigniewa Stromskiego/