Co w Tobie najładniejsze
co nade wszystko kobiece

to twe ręce

praktyczne ciepłe bliskie
wszystko potrafią
ucielestniając wole twego rozumu
i serca
jednakowe pracowite
czy robisz na drutach
czy pieścisz me ciało

zawsze obecne
od nocy do rana
od rana do nocy
od chwili poczęcia
do chwili dania przez Cię życia

ręce
grzejące dotykiem

ręce
pełne łez ucieranych ukradkiem
gdy często bezwolne i bezsilne
zwisają
wzdłuż zmęczonego ciała

ręce
które znajdę
zawsze
pomocne.

/1977 r. – wiersz ten odszukałem w zbiorze swych rękopisów/