Wojciech Gierson - obraz „Śmierć Przemysława” (króla polskiego zamordowanego w Rogoźnie w 1295 r.)

---

Historia: IX – XIX wiek

Europa
Okres ten w historii politycznej Europy zapisał się powstaniem i działalnością i upadkiem Cesarstwa Karola Wielkiego, wielo narodowej europejskiej wspólnoty - zjednoczonej pod berłem cesarskim. W 843 roku zostało ono podzielone.. Niemniej przez następne lata przetrwała pamięć o nim, a także dokonania w dziedzinie oświaty i ekonomii.

W 962 roku do tej idei uniwersalnego cesarstwa powrócił król Niemiec, Otton I. Powołał on do życia Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Przetrwało ono ponad osiemset lat.Kolejni jego Cesarze dobrze spełniali swą rolę potrafiąc skutecznie skupiać i rządzić zjednoczonym państwem. Np. cesarz Otton III, posiadający za żonę córkę cesarza bizantyjskiego, planował utworzenie zjednoczonej Europy, w której każda z jej cześć: Germania, Galia, Italia i kraje słowiańskie miały mieć jednakowe uprawnienia.

Kolejni cesarze nie podjęli tej myśli. Niejednokrotnie próbowali oni wykorzystać swój tytuł jako argument w sporach z innymi władcami. Jednocześnie byli skłóceni z papiestwem i Cesarstwem Bizantyjskim o przywództwo w świecie chrześcijańskim. Liczne poniesione w tym sporze klęski, a także powstanie opozycji ze strony innych państw, powodowanej obroną swej niezawisłości, spowodowały, że Cesarstwo Rzymskie wprawdzie istniało i trwało tyle lat, ale jego ambicji zjednoczenia pod swymi rządami ówczesnych państw Europy – nie udało się zrealizować.

W 1453 roku upadło zdobyte przez Turków – Cesarstwo Bizantyjskie, którego niejako spadkobiercą została Rosja, której carowie np. jako godło swego państwa przyjęli dwugłowego orła bizantyjskiego.

Pogłębiające się rozbicie polityczne Europy, a szczególnie Niemiec i Włoch, sprawiało, że władza cesarska stawała się coraz bardziej umowna. Jej kres przyszedł wraz dojściem do władzy Napoleona. To on w 1806 roku nakazał cesarzowi Franciszkowi by zrezygnował z tytułu cesarza Rzeszy., przyjmując jednocześnie tytuł Cesarza Austrii. Niemniej to wielosetletnie trwanie tej ponad narodowej Instytucji Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego - na trwale zapisało się w świadomości narodów Europejskich.

Polska
Uważam, że pierwszym polskim krokiem do integracji politycznej z Europą podjętym w chwili powstawania naszej narodowej państwowości, była decyzja przyjęcia przez Mieszka I chrztu i chrześcijaństwa przez Polan w 966 roku. Wyrazem pogłębiania się tych polskich ówczesnych tendencji do integracji z europejskim chrześcijaństwem, była misyjna wyprawa na Pomorze i do Prus - biskupa - św. Wojciecha. A koronowanie się Bolesława Chrobrego w 1025 roku na pierwszego króla wieńczy okres powstania Polski jako pełnoprawnego organizmu państwowego wśród narodów ówczesnej Europy.

Kusząc się na wyliczenie tylko najważniejsze według. mnie dat pokazujących wspólnotę naszych europejskich interesów należałoby wymienić:

• 1241 – bitwa pod Legnicą chociaż była to przegrana bitwa i zginął w niej ks. Henryk II Pobożny, nie mniej w jej wyniku zatrzymany został „pochód” Tatarów na Zachodnią Europę.
• 1410 – bitwa pod Grunwaldem
• 1444 – bitwa pod Warną, którą z Turkami stoczył na czele wojsk polsko–węgierskich król Władysław Warneńczyk. /1424–1444/; był on królem Polski od 1434 a Węgier od 1440 r.
• 1569 – Unia Polski z Litwą powstanie państwa polsko-litewskiego
• 1683 – „Wiktoria Wiedeńska” Jana III Sobieskiego
• 1791 – Konstytucja 3-Maja
• 1803 - 1815 udział oddziałów wojsk polskich w wojnach napoleońskich.

Pomorze - Kaszuby
1282 – Układ w Kępnie, w wyniku którego zapoczątkował się proces ponownego zjednoczenia Polski po podziale dzielnicowym. Na jego mocy ks. Świętopełk I – ks. gdański – pomorsko – kaszubski podpisał porozumienie dynastyczne z księciem Wielkopolskim Przemysławem, który po bezpotomnej śmierci tego pierwszego przejął jego dzielnice i koronował się w Gnieźnie w 1295 r. na króla polskiego Przemysława II, który na „zlecenie” Brandenburczyków po paru dniach panowania został skrytobójczo zamordowany. Jako ciekawostkę należy odnotować za Kroniką Wielkopolską, iż zabójcami jego, byli „...Kaszubscy szlachcice spod Szczecinka”.

1364 - Ślub księżniczki słupskiej Elżbiety córki ks. Bogusława V, wnuczki króla Kazimierza Wielkiego z cesarzem Karolem IV. Obraz J. Matejki – Uczta u Wierzynka /kupiec krakowski/ przedstawia przyjęcie jakie wydał z okazji „Zjazdu europejskich monarchów „z okazji tego ślubu. Późniejsza cesarzowa Elżbieta – przeszła do historii jako „Matka Królów” – jej córki i synowie panowali w wielu królestwach ówczesnej Europy.

Ks. Eryk I – (1382 – 1459) król Dani, Szwecji i Norwegii (na podstawie unii w Kalmarze zawartej w 1397 r.) w 1439 roku przez stany tych państw skandynawskich zostaje zdetronizowany. W 1447 roku został księciem słupskim, osiadł w Darłowie, gdzie zmarł.

1496 – Wyprawa ks. Bogusława X Wielkiego - Gryfity do Ziemi Świętej. W trakcie tej podróży spotkał się on z wieloma wybitnymi książętami, oraz cesarzem Maksymilianem I i papieżem Aleksandrem VI. Zjednoczył Pomorze.