---

Wiersz Wielkanocny

Wierzyć—
to jakby dostrzec pyłek iskry w kosmosie
a po zamknięciu powiek
długo jeszcze śledzić
gasnącą
trajektorię lotu

Wierzyć—
to znaczy nie bać się ciemności
wyciosać z niej przekonanie '
że blask rozpłomienia się nawet w pustce
nie gaśnie —
rozszczepia się
w biały stos światła

Wierzyć—
to znaczy żyć nadzieją
umacniać żar co w sercu płonie świtem
Ale tylko od nas samych zależy
czy damy się ostygnąć
zamienić w bryłę lodu —
czy może spalić jak słup ognia...