Tczeworto jes, jak dzejów duch,
Co w tobie sę przezero
Bo slode wdor i rodny chuch
Wespół z tobą umiero.
Tczeworto jes, jak naji gon
Do widu e do słuńca.
Te szerok mdzesz brzemia, jak zwón,
Na wiedno e bez kuńca.
Skażoną mioł ce, wej, cezyńc,
I znikwic chcoł do nedżi,
Le me ce dóme w pałac przińc
I w pierwsze sadnąc redżi.
O,mowa starków! Nad twój zwęk
Nick lepszego nicht ni mo!
Jo lubię ce, mom o ce lęk,
Ce stracec strach mie zjimo.
Jo ukochoł ce jak no brat
Widzałosc zaczarzoną,
Od małosce do storech lat
Jes dlo mie namienioną.
W ce dech,zarzekło desza je
I serce naji ledu.
Ze zgrade me ce dwignieme,
Rozwico dożdosz cedu.,
O mowa starków! Me ce w strój
Obleczeme buszny,
Że mdzesz sklenia jak gwiozdów trój
Jak słuńca wid peszny!