Po szesc dniach Jezes wzął ze sobą Piotra, Jakuba i jego bracyna Jana e zaprowadzył jich na wesoką górę, osobno. Tam sę przed nima przemienił: Jego tworz zajasnia jak słuńce, a obleczenk stoł sę biołi jak wid. A hewo jima sę ukozele Możesz i Elijosz jaczi z Nim rozmowiele. Tede Pioter rżekł do Jezesa: „Panie, dobrze, że tu jesme, żele chcece, postawie tu trze telce: jeden dlo Was, jeden dlo Możesza e jeden dlo Elijasza”. Cziej on jesz mówił, hewo swiecący blon okrił jich, a z blonu odezwoł sę głos: „To je mój Syn umiłowany, w jaczim mom ulubienie, jego słechojta”. Uczniowie, czciej to czele, upedle na tworz i baro sę zlękle. A Jezes podeszedł do nich, dotkł jich e rzekł: „Wstanita, nie lękojta sę”. Cziej podniesle ocze, nikogo nie widzele, leno samego Jezesa.

Z Ewanielejo wedle św. Marka
Skaszebił Eugeniusz Gołąbek