Ks. Stanisław Grunt, Nowa Brda 2005

---

Ks. Stanisław Grunt

---

Ks. Stanisław Grunt urodził się 3 listopada 1935 r. w Nowej Cerkwi na południe od Pelplina z rodziców Alojzego i Leokadii Gajdus. Jego ojciec był kowalem i maszynistą kolejowym. Ma czworo rodzeństwa.
Do szkoły podstawowej (z polskim językiem nauczania) Stanisław Grunt uczęszczał w czasie okupacji we wsi Maziarze k. Iłży w Generalnej Guberni, gdzie brat jego matki otrzymał leśniczówkę w miejscowości Kruki na skraju Puszczy Świętokrzyskiej. Lasy iłżeckie pełne były partyzantów, którzy często byli gośćmi w leśniczówce. Ojciec Stanisława z początkiem okupacji został zesłany na roboty przymusowe do Kassel, gdzie pracował w warsztatach kolejowych. Był również pomocnikiem maszynisty na liniach kolejowych w pobliżu Kassel.
Matka przyszłego księdza ze starszą córką Cecylią i młodszym synem Eugeniuszem przeprowadziła się do Radomia jesienią 1944 r., gdzie Stanisław również uczęszczał do szkoły z polskim językiem nauczania. W tym samym roku rodzina Gruntów wróciła na rodzinne Pomorze do Nowej Cerkwi. Tu Stanisław uczęszczał do szkoły niemieckiej. Pamięta bardzo surowego kierownika szkoły, członka SS. Nadejście frontu zimą 1945 r. przeżył w Nowej Cerkwi, Brzeźnie, Kierwałdzie i Barłożnie.
Szkołę podstawową Stanisław ukończył w Nowej Cerkwi w 1950 r. Naukę kontynuował w l. 1950-54 w Liceum Ogólnokształcącym w Tczewie. W tym czasie proboszczem w Nowej Cerkwi był ks. Alfons Groszkowski, późniejszy infułat w Chełmży, kapłan gorliwy i pracowity. Wyremontował on kościół parafialny i odbudował spaloną plebanię. Jego sylwetka bardzo oddziaływała na młodego Stanisława w czasie nauki w gimnazjum tczewskim i na studiach w pelplińskim seminarium.
Studia filozoficzno-teologiczne kleryk Stanisław Grunt odbył w. 1954-59 w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Chełmińskiej w Pelplinie, otrzymując święcenia kapłańskie 12 lipca 1959 r. z rąk biskupa chełmińskiego Kazimierza Józefa Kowalskiego. Mszę św. prymicyjną odprawił 19 lipca 1959 r. w swej rodzinnej parafii w Nowej Cerkwi.
Osobiście wspominam kleryka Stanisława z czasów seminarium jako studenta systematycznego, zdolnego, dobrego kolegę, pracującego społecznie i łatwego we współżyciu z otoczeniem. Ponieważ klerykom groził wtedy pobór do wojska, zostaliśmy wyświęceni rok wcześniej.
Pracę duszpasterską jako wikariusz i katecheta ks. Stanisław rozpoczął l września 1959 r. w Górznie, położonym między Brodnicą n. Drwęcą a Lidzbarkiem. Katechizował w szkołach podstawowych w Górznie, Miesiączkowie, Zaborowie i Czarnym Bryńsku.
l września 1962 r. ks. Grunt został przeniesiony jako wikariusz i katecheta do Parafii Chrystusa Króla w Toruniu, w której pracował do 31 lipca 1975 r. Początkowo prowadził biuro parafialne, następnie był katechetą (w katechizacji pozaszkolnej) dzieci szkół podstawowych i młodzieży szkół średnich. Szczególnie opiekował się młodzieżą z internatu Liceum Wodno-Melioracyjnego oraz Liceum Odzieżowego. Wspólnie z innymi wikariuszami był kapelanem szpitala miejskiego przy ul. St. Batorego oraz szpitala zakaźnego przy ul. M. Curie-Skłodowskiej. Organizował ogólnotoruńskie szkolenia ministrantów i lektorów. Prowadził liczne pielgrzymki z ministrantami i młodzieżą, szczególnie maturalną. Spełniając swoje obowiązki duszpasterskie, jednocześnie studiował na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (w l. 1970-73) i obronił pracę magisterską na temat „Budzenie i kształtowanie powołań kapłańskich na przykładzie czasopisma »Homo Dei« w latach 1945-1970”. Był zapraszany do wielu parafii, by prowadzić rekolekcje i dni skupienia.
W wielu sprawach zastępował i wyręczał chorego proboszcza ks. kanonika Pawła Gogę. Przygotowywał diecezjalne obchody Tysiąclecia Chrztu Polski, których centralna uroczystość diecezjalna odbyła się właśnie w Parafii Chrystusa Króla z udziałem Episkopatu i Prymasa Tysiąclecia. Czynnie uczestniczył w przygotowaniach i przebiegu toruńskiego festiwalu „Sacrosong” w 1973 r., jak również w przygotowaniach i obchodach 500-lecia urodzin Mikołaja Kopernika. Później wziął udział we Mszy św. koncelebrowanej w Bazylice Katedralnej w Pelplinie z racji ingresu biskupa chełmińskiego Mariana Przykuckiego.
l sierpnia 1975 r. ks. St. Grunt otrzymał nominację na proboszcza Parafii Św. Mikołaja w Bydgoszczy Fordonie. Pracę inwestycyjną rozpoczął od rozbudowy i elektryfikacji zniszczonej kaplicy cmentarnej przy ul. Wyzwolenia-Wybudowania. Zmodernizował też istniejące salki katechetyczne.
W dekanacie fordońskim ks. Grunt był referentem do spraw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Patronował Duszpasterstwu Akademickiemu Akademii Techniczno-Rolniczej, które jako DA „Emaus” rozpoczęło działalność 5 października 1977 r. Duszpasterzami akademickimi byli kolejno: ks. ks. Franciszek Kamecki, Piotr Moskal, Andrzej Bławat i Stanisław Pozorski. W r. 1987 z udziałem bpa M. Przykuckiego uroczyście obchodzono 10-lecie istnienia DA „Emaus”. W uroczystościach wzięli udział także absolwenci ATR, którzy w czasie studiów włączali się w prace ośrodka.
W l. 1979-88 ks. Stanisław brał udział w Pieszej Pielgrzymce Pomorskiej z Torunia na Jasną Górę (300 km); najpierw był w grupie toruńskiej, a następnie prowadził samodzielną grupę fordońską. Pełnił funkcję ojca duchownego Pielgrzymki i przygotowywał tematykę pielgrzymkowej medytacji. Dla parafian organizował również liczne inne pielgrzymki, jak pieszą do Chełmna i autokarowe do różnych sanktuariów maryjnych i kalwaryjskich. W 1981 r. uczestniczył w pielgrzymce kapłanów diecezji do Ziemi Świętej, a w listopadzie 1983 r. w pielgrzymce diecezjalnej do Rzymu.
Ks. Grunt patronował duszpasterstwu oazowemu rodzin, które rozpoczęło swoją pracę pamiętnego 16 października 1978 r. Organizował obozy wakacyjne dla młodzieży oazowej. Rozwijał w parafii grupy modlitewne Żywego Różańca mężczyzn i kobiet, ministrantów i lektorów. Dwukrotnie odbyły się w niej misje parafialne i ich odnowienie: w 1980 r. przeprowadzone przez Księży Św. Rodziny, a w 1988 r. - przez Ojców Paulinów z Jasnej Góry, jako przygotowanie parafian do drugiej peregrynacji Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej 18 grudnia 1988 r. Ks. Grunt prowadził też w parafii systematyczną katechezę dla dorosłych oraz duszpasterstwo nauczycieli i służby zdrowia.
Jako proboszcz troszczył się o czytelnictwo prasy katolickiej w parafii. Rozprowadzano w niej było ponad 200 egz. „Gościa Niedzielnego” i ponad 100 egz. „Niedzieli”. Nadto: „Msza św.” (50 egz.), „Apostolstwo Chorych” (30 egz.), „Rycerz Niepokalanej” (50 egz.), „Posłaniec Serca Jezusowego” (50 egz.), „L' Osservatore Romano” (60 egz.) oraz „Powściągliwość i Praca” (30 egz.). Zorganizował kolportaż książek religijnych, których zakupienie nie było w tamtych czasach łatwe. Rozprowadził w parafii setki egzemplarzy 4-tomowego katechizmu dla kl. V-VIII, „Ewangelię Jezusa” (wyd. we Francji) oraz Pismo Św. Nowego Testamentu. Organizował też bibliotekę akademicką przy DA „Emaus”.
W fordońskim więzieniu w czasie trwania stanu wojennego ks. Stanisław otaczał opieką grupę internowanych kobiet z „Solidarności” z Gdańska, Torunia i Bydgoszczy. Pośredniczył w różnych akcjach charytatywnych dla skazanych i internowanych. Dostarczał lekturę i spełniał wraz z kapelanem Zakładu Karnego posługi religijne. Po zmianie profilu więzienia z kobiecego na męskie przyjął w plebanii zwolnione z internowania kobiety, co nie podobało się ówczesnym służbom specjalnym SB. Został też mianowany przez biskupa Przykuckiego okręgowym duszpasterzem ludzi pracy.
Natomiast w parafii w tym samym czasie, w ramach tygodni kultury chrześcijańskiej ks. Grunt organizował wykłady o tematyce religijnej, społecznej i patriotycznej oraz koncerty Stefanii Woytowicz, której przy organach towarzyszył Michał Dąbrowski, Kwartetu Wilanów z Warszawy oraz międzyzakonnego chóru żeńskiego, z którym przyjechał bp Jerzy Dąbrowski. Do parafii zapraszano także o. Jacka Salija, Andrzeja Szczypiorskiego oraz (trzykrotnie) Piotra Szczepanika. W 1983 r. ks. Stanisław Grunt prowadził diecezjalne rekolekcje dla organistów w Pelplinie, otrzymując jednocześnie nominację na członka Podkomisji ds. Organistowskich przy Diecezjalnej Komisji Muzyki i Śpiewu Kościelnego na Okręg Toruński.
Ks. Stanisław czuwał nad Parafialnym Zespołem Charytatywnym, który otaczał opieką rodziny internowanych oraz rozdzielał wśród parafian dary nadsyłane z krajów Wspólnoty Europejskiej. Został w tym czasie mianowany przez biskupa chełmińskiego przedstawicielem kościoła z terenu diecezji do nawiązania kontaktu z Wojewódzkim Zespołem ds. Rozdziału Darów w Bydgoszczy, na zasadzie obserwatora. Ok. tysiąca rodzin korzystało na terenie parafii z pomocy charytatywnej.
Przy bardzo rozległej pracy duszpasterskiej ksiądz prowadził intensywne prace inwestycyjne. Dokonał remontu dachu i stropu bocznej kaplicy - jedynej pozostałości po starym kościele z końca XVI w. Przeprowadził w niej konserwację ołtarza, łącznie z obrazem Matki Boskiej Apokaliptycznej, położył marmurową posadzkę, sprowadził nowe ławki i nowe witraże z firmy „Powalisz” z Poznania oraz wstawił ozdobną kratę ze starym herbem Fordonu, oddzielającą kaplicę od nawy głównej kościoła.
W nocy 12 czerwca 1980 r. spłonęła wieża kościelna. Po pożarze ks. Grunt natychmiast przystąpił do odbudowy wieży i usunięcia zniszczeń spowodowanych tym nieszczęściem. W Popielec 24 lutego 1982 r. zakończył odbudowę spalonej wieży, sprowadzając dźwig z toruńskiej „Elany”, który wyciągnął i ustawił segmenty wieży, przykrytej tym razem blachą miedzianą.
Po odbudowie spalonej wieży ks. Grunt dokonał remontu wnętrza kościoła. Przebudował prezbiterium, zbudował ołtarz soborowy, dokonał renowacji ołtarza głównego, odnowił całą polichromię sklepienia oraz wymalował nawę główną kościoła. Przeprowadził renowację całej instalacji elektrycznej, akustycznej i istniejących żyrandoli. Uzupełnił oświetlenie kościoła żyrandolami typu „Księstwo Warszawskie”. W 1986 r. ks. Grunt zlecił Kazimierzowi Urbańskiemu z Bydgoszczy remont organów.
W związku z budową Nowego Fordonu - bydgoskiej „sypialni”, ksiądz zabiegał o lokalizację nowych świątyń dla przyszłych mieszkańców. W ten sposób zabezpieczył miejsca pod istniejące dziś parafie: Matki Boskiej Królowej Męczenników przy Dolinie Śmierci (7 października 1983 r.), Św. Mateusza dla Osiedli Bajka i Szybowników (21 września 1985 r.), Św. Marka dla Osiedla Tatrzańskiego (25 kwietnia 1990 r.) i Św. Łukasza dla Osiedli Pałcz i Niepodległości (18 października 1992 r).
Po wieloletnich staraniach 13 marca 1983 r., czyli w czasie stanu wojennego, ks. Grunt otrzymał zgodę Prezesa Urzędu Rady Ministrów gen. Wojciecha Jaruzelskiego na przejęcie kościoła poewangelickiego pw. Św. Jana Apostoła i Ewangelisty. Po prawie dwuletnim remoncie kościół ten 27 grudnia 1985 r. został poświęcony i przekazany duszpasterstwu akademickiemu „Emaus”. Parafia zaś przy tym kościele została ustanowiona l lipca 1990 r.
W l. 1982-84 proboszcz budował kościół filialny w Strzelcach Górnych z gorliwym udziałem mieszkańców całej parafii, a także mieszkańców wiosek Gądecz i Borówno, należących do parafii Dobrcz. Kościół ten został poświęcony przez bpa Przykuckiego 18 września 1984 r. i otrzymał wezwanie Św. Stanisława Kostki. Przy tym kościele, początkowo filialnym, 18 września 1986 r. utworzono parafię, której ks. Stanisław został pierwszym proboszczem. A dla potrzeb katechizacji parafialnej w l. 1986-88 ks. Grunt wybudował przy kościele Św. Mikołaja dom katechetyczny. Był to pierwszy etap budowy. Drugi etap budowy czeka na realizację.
Mając na uwadze dalsze plany budowy Nowego Fordonu w tzw. „górnym tarasie”, ksiądz uzyskał w 1988 r. lokalizacje pod cztery nowe świątynie. (Jak dotąd budowy nowych osiedli nie rozpoczęto.) We wszystkich pracach inwestycyjno-budowlanych dzielnie i bezinteresownie pomagał mu technik budowlany Edmund Gotowski z ul. Wyzwolenia - największej ulicy dzielnicy Fordon. Działalność duszpasterską i budowlaną ks. Stanisława oglądałem osobiście na spotkaniu kursowym w parafii Św. Mikołaja.
W uznaniu zasług duszpasterskich 30 marca 1985 r. ks. Stanisław Grunt został mianowany przez Ojca Św. Jana Pawła II kapelanem honorowym. Od 1982 r. jest on członkiem Diecezjalnej Rady Kapłańskiej, a od 1985 r. - członkiem Kolegium Konsultorów Diecezji Chełmińskiej, a następnie Pelplińskiej. Jednocześnie pełnił funkcję wizytatora diecezjalnego katechizacji parafialnej na okręg Chełmża oraz był kierownikiem ODK Toruń i wykładowcą pedagogiki na szkoleniu katechetów świeckich w Toruniu. W niedzielę 15 lipca 1984 r. uroczyście obchodził 25-lecie kapłaństwa.
Za czasów jego proboszczowania msze św. prymicyjne w parafii mieli: ks. Tadeusz Kierbedź - salezjanin (13 czerwca 1976 r.), ks. Jerzy Chrzczonowicz - misjonarz Św. Wincentego à Paulo (25 kwietnia 1981 r.), brat zakonny Grzegorz Brzyski - werbista (2 maja 1983 r.), ks. Roman Ceglarski - chrystusowiec (17 maja 1983 r.) i ks. Grzegorz Makowski (27 maja 1984 r.).
15 czerwca 1989 r. ks. Stanisław Grunt został powołany przez biskupa chełmińskiego Mariana Przykuckiego do pracy w Kurii Diecezjalnej Chełmińskiej. 18 czerwca 1989 r. uroczyście pożegnał parafian i przeszedł do pracy ogólnodiecezjalnej, po prawie 14-letnim proboszczowaniu w Parafii Św. Mikołaja w Bydgoszczy Fordonie.
Ks. Grunt został mianowany dyrektorem ekonomicznym Diecezji Chełmińskiej i dyrektorem Wydziału Budownictwa Sakralnego, nadzorując jednocześnie Wydział Prawny.
Duszpastersko został włączony do zespołu katedralnego. Kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej Chełmińskiej ksiądz Stanisław został 2 stycznia 1990 r. i otrzymał swoją kanonię. Archidiakonem-Infułatem Prześwietnej Kapituły Katedralnej Chełmińskiej został 2 stycznia 1991 r. i przejął odpowiedzialność za dobra doczesne Kapituły. Był członkiem Komitetu Obchodów Diecezjalnego Kongresu Eucharystycznego i sędzią instruktorem Biskupiego Sądu Duchownego. Obecnie jest również członkiem Rady Muzealnej, członkiem Rady Kurialnej, referentem Wydziału Konserwatorskiego i członkiem Kurialnej Komisji Sztuki Kościelnej. Należy również do Zarządu „Caritas” Diecezji Pelplińskiej. A w zarządzie diecezji należy do Kolegium Konsultorów, Diecezjalnej Rady Kapłańskiej i pełni odpowiedzialną funkcję spowiednika studentów Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Był też przewodniczącym Komisji Synodalnej ds. Dóbr Doczesnych Kościoła i Synodu Diecezji Pelplińskiej.
W ramach powyższych obowiązków ksiądz zajmował się - wraz z zespołem prawników - rewindykacją dóbr materialnych diecezji i poszczególnych parafii. Prowadził - wraz z ekspertami - renowację Bazyliki Katedralnej i Collegium Marianum, odbudowę wieży zegarowej, przebudowę młyna na „Sklep przy Katedrze” i „Hotel nad Wierzycą”. Nadzorował budowę wielu obiektów sakralnych w diecezji.
24 czerwca 1997 r. ks. Stanisław został mianowany przez Ojca Św. Jana Pawła II prałatem honorowym, a dokładnie 2 lata później - protonotariuszem apostolskim, wikariuszem biskupim i nadzwyczajnym szafarzem Sakramentu Bierzmowania.
Od 5 do 8 października 1998 r. ks. Grunt prowadził w zakopiańskiej „Księżówce” rekolekcje kapłańskie dla ponad stu prezbiterów z Polski, Ukrainy i Słowacji. W ramach pracy duszpasterskiej głosi rekolekcje i przewodniczy w imieniu biskupa licznym uroczystościom.
Jako zastępca przewodniczącego Komitetu Przygotowującego Wizytę Apostolską Jana Pawła II w Pelplinie w 1999 r. ks. Grunt aktywnie uczestniczył w pracach wielu komisji przygotowujących papieską pielgrzymkę. Z tej racji został nagrodzony medalem wojewody pomorskiego.
W lutym r. 2000 uczestniczył w pielgrzymce do Watykanu, która pojechała podziękować Ojcu Św. Janowi Pawłowi II za nawiedzenie diecezji pelplińskiej. Również w tym roku uczestniczył w pielgrzymce do Ziemi Świętej - Izraela, Jordanii i Egiptu.
Rocznik Diecezji Pelplińskiej z 2007 r. wymienia następujące godności i funkcje ks. Stanisława: mgr teologii, protonotariusz apostolski, kanonik gremialny Kapituły Katedralnej Pelplińskiej, dyrektor Wydziału Ekonomicznego i Wydziału Budownictwa Sakralnego Kurii Diecezjalnej Pelplińskiej, dyrektor Biura Gospodarczo-Finansowego Diecezji Pelplińskiej, członek Zarządu „Caritas” Diecezji Pelplińskiej, przewodniczący Rady Nadzorczej Wydawnictwa „Bernardinum” Sp. z o.o., członek Komisji Nadzorczej.
Ks. Grunt posiada magna pars zasług w powstawaniu nowych parafii i kościołów, których „księga 15-lecia diecezji” wylicza aż 26!. Te dane odnoszą się tylko do rządów bpa Jana Bernarda Szlagi i nie obejmują lat 1989-92, gdy diecezji przewodził bp Marian Przykucki.
Omawiany okres był dla ks. St. Grunta czasem wytężonej pracy, bowiem przebywał on na większości budów nowych kościołów, kaplic, plebanii i innych obiektów kościelnych, nadzorując je, sprawdzając postępy w wykonawstwie, a także rozwiązując powstałe trudności. To samo się tyczy remontów i konserwacji obiektów katedralnych, odbudowy Collegium Marianum i innych budowli w Pelplinie. Zawsze bywał na budowie, gdy je wizytował bp Szlaga, o czym świadczą liczne zdjęcia zamieszczone w „księdze piętnastolecia”. Często rozmawiał z osobami z pionu konserwatorskiego, rzeczoznawcami i robotnikami na budowach.
Dużo trudu kosztowała go też rewindykacja własności diecezjalnej i parafialnej, na którą złożyły się grunty orne, rozpatrywanie wniosków rewindykacyjnych i jego bardzo aktywna praca w Komisji Majątkowej i Zespole Negocjacyjnym. Osobiście przeprowadzał negocjacje w tych sprawach, które nie zawsze należały do łatwych, jednak owoce tego trudu są dość znaczne.
Szczególnie trudna była jego praca w przygotowaniu wizyty Ojca Św. w Pelplinie 6 czerwca 1999 r. Brał udział w kilku komisjach, które zajęły się organizacją tej niezwykłej uroczystości: budową mostu i dróg w dojeździe na Biskupią Górkę, Ołtarza Papieskiego, Krzyża na Górce i in.
Oprócz pracy w zakresie remontów i konserwacji zabytków ks. St. Grunt poświęcał się duszpasterstwu przez sprawowanie Mszy Św. i głoszenie Słowa Bożego (wydano drukiem jego kazania pasyjne pt. Jesteśmy posłani), m.in. w czasie odpustów parafialnych w diecezji i w koncelebrze z ks. biskupem J. B. Szlagą na terenie diecezji.
Wkład budowlany i duszpasterski ks. infułata St. Grunta w diecezję pelplińską jest bardzo znaczący, co też doceniają władze kościelne. W 50-lecie jego święceń kapłańskich (12 lipca 2009 r.) należy Mu życzyć jeszcze wielu nowych łask bożych i dobrego zdrowia w dalszej pracy w tym zakresie.
Jubilat dał się poznać nie tylko w zakresie budowlanym, organizacji prac konserwatorskich, duszpasterstwie, ale także w pracy naukowej. Udokumentował to w szeregu książek i artykułów. Jest autorem prac z dziedziny budownictwa sakralnego w diecezji, a także socjologii duszpasterskiej i teologii pastoralnej. Opus vitae ks. St. Grunta to książka Budujemy kościół Boży..., w której opisano dorobek 10-lecia diecezji.
Ks. Stanisław opisał w niej m.in. to, jak zajął się renowacją bazyliki katedralnej w Pelplinie. Renowacji poddano nawy boczne i główną, gdzie zakonserwowano polichromię wnętrza i transept. Te prace - łącznie z remontem - rozciągnięto także na organy główne i barokowe. Nowe ławki dla kleryków w prezbiterium i nawie głównej katedry wykonali Andrzej i Kazimierz Szlachcikowscy ze Szlachty. Restauracji poddano ołtarze, stalle celebransa oraz stalki, klatkę schodową w przejściu z katedry do seminarium, epitafia, obrazy, antepedia i inne drobne elementy. Sprawiono do świątyni nową chrzcielnicę, kraty i nowe tablice. Gruntownej odnowy doczekały się zniszczone w czasie wojny witraże. Restauracja na zewnątrz katedry objęła elewacje na ścianach, XIX-wieczne sgraffiti, budynki poklasztorne, malowidła w krużgankach, wreszcie na zewnątrz założono iluminację bazyliki. O tym czytamy na s. 17-170, zaś w „księdze 15-lecia” na s. 511-652. Ten rozdział „księgi” zakończono podaniem literatury, którą też przytaczamy.
Obie pozycje wydano luksusowo, na dobrym papierze, z przewagą zdjęć kolorowych i z twardą okładką, co przedłuża ich trwałość w rękach użytkowników. Będą one stanowić cenny materiał dla wszystkich badaczy zajmujących się przeszłością diecezji pelplińskiej, i to z różnych dziedzin, także teologii. Są dokumentem epoki 1992-2007 i zachęcają do dalszych, jeszcze lepszych rozwiązań - nie tylko badawczych. Żadna z polskich diecezji i żaden z biskupów nie doczekali się tak gruntownej dokumentacji. Tego zadania podjął się ks. mgr infułat Stanisław Grunt - z jednej strony jako mający nadzór nad sprawami budowlanymi diecezji i kontrolujący prace konserwatorskie, a z drugiej strony jako autor prac naukowych, które weszły w skład tych ksiąg i artykułów w innych publikacjach. Niech powyższe omówienie będzie dla niego dowodem wdzięczności na 50-lecie święceń kapłańskich.

Wybrane prace ks. mgra Stanisława Grunta:
Odkrycia w Bazylice Katedralnej w Pelplinie, „Pielgrzym” nr 18/1993, s. 16;
„Gorliwość o dom Twój pożera mnie” (Ps. 69, 10), „Pielgrzym” nr 2/1994;
Kościół Miłosierdzia Bożego w Lęborku, „Pielgrzym” nr 9/1994, s. 16;
Kościół św. Judy Tadeusza w Człuchowie, „Pielgrzym” nr 10/1994, s. 4-5;
Kościół Matki Boskiej Królowej Polski w Człuchowie, „Pielgrzym” nr 11/1994, s. 16;
Kościół św. Andrzeja Boboli w Kamionce, „Pielgrzym” nr 13/1994, s. 16;
Minął już drugi rok..., „Pielgrzym” nr 26/1994;
Katedra Pelplińska, „Kalendarz Rodzinny Pielgrzyma 1995”, s. 122-123;
Przeszłość - teraźniejszość - przyszłość, „Pielgrzym” nr 3/1995 i „Studia Pelplińskie” t. 26, 1997, s. 197-219;
Minął już trzeci rok..., „Pielgrzym” nr 26/1995;
Nasza Katedra, „Pielgrzym” nr 7/1996, s. 4;
Nasza Katedra, „Pielgrzym” nr 8/1996, s. 4;
Nasza Katedra. Prace na zewnątrz bazyliki, „Pielgrzym” nr 13/1996, s. 16;
Parafia Wszystkich Świętych w Brusach, „Pielgrzym” nr 18/1996, s. 4;
Co z cegiełkami?, „W Rodzinie” nr 19/1996 oraz „Pielgrzym” nr 20/1996;
W Tatrach Słowackich. Symboliczny cmentarz, „Pielgrzym” nr 22/1996;
Minął już czwarty rok, „Pielgrzym” nr 25/1996;
Nasza Katedra. Gdzie była pierwsza zakrystia?, „Pielgrzym” nr 28/1996;
Renowacja bazyliki katedralnej w Pelplinie (1993-1995), „Studia Pelplińskie” t. 24, 1996, s. 171-184;
Budownictwo sakralne w diecezji pelplińskiej, „Miesięcznik Diecezji Pelplińskiej” 1996, s. 752-759; 1997; s. 90-98, 1998; s. 93-103; 1999, s. 38-53;
Prace w katedrze. Collegium Marianum a cegiełki, „W Rodzinie” nr 4/1997 oraz „MDP” 1997, s. 63;
Z wytrwałą konsekwencją, „Pielgrzym” nr 6/1997;
Katedra pięknieje, ale pracy jeszcze dużo!, „Pielgrzym” nr 17/1997;
Co się dzieje w Collegium Marianum, „Pielgrzym” nr 19/1997;
Minął już piąty rok..., „Pielgrzym” nr 25/1997;
Odbudowa Collegium Marianum, „Pielgrzym” nr 5/1998;
Prace renowacyjne w katedrze... i Collegium Marianum, „Pielgrzym” nr 12/1998;
Na budowie Collegium Marianum, „Pielgrzym” nr 14/1998;
Renowacja głównych organów bazyliki katedralnej, [w:] J. Deja (red.), Organy i organiści, Pelplin 1998, s. 51-57;
Katedra i Collegium Marianum czekają na cegiełki, „MDP” 1998, s. 593;
Minął już szósty rok. Prace konserwatorskie w katedrze, „Pielgrzym” nr 1/1999, s. 24;
Collegium Marianum, „Pielgrzym” nr 2/1999, s. 24;
Wieża zegarowa, „Pielgrzym” nr 3/1999, s. 24;
Na Biskupiej Górce, „Pielgrzym” nr 8/1999;
Biskup Piero Marini w Bazylice Katedralnej w Pelplinie, „Pielgrzym” nr 9/1999, s. 12;
Na Wierzycy, „Pielgrzym” nr 10/1999;
Terminarz przygotowań do wizyty Ojca Świętego w Pelplinie, „MDP” 1999, ss.107-117 i 563-573.
Regionalne zespoły folklorystyczne i chóry biorące udział we Mszy św. pod przewodnictwem Ojca Świętego, „MDP” 1999, s. 584;
Dary ofiarowane Ojcu Świętemu w Pelplinie, „MDP” 1999, s. 644;
Przedmioty, które Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił i pobłogosławił w bazylice katedralnej w Pelplinie, „MDP” 1999, s. 649;
Na stałe utrwalamy dla przyszłych pokoleń, „Pielgrzym” nr 27/1999;
Z podziękowaniem na Watykanie, „Pielgrzym” nr 5/2000, s. 5;
Nasza szkoła Collegium Marianum, „Pielgrzym” nr 7/2000;
Przed pierwszą rocznicą wizyty apostolskiej Ojca Świętego w Pelplinie, „Pielgrzym” nr 11/2000, s. 13;
Barokowe organy w katedrze pelplińskiej, „Pielgrzym” nr 16/2000;
Ziarno Słowa, „Pielgrzym” nr 1/2001, s. 4;
Budownictwo sakralne w diecezji pelplińskiej w roku Wielkiego Jubileuszu, „MDP” 2001, ss. 204-286 i 334-420;
Barokowe organy w katedrze pelplińskiej, „Pielgrzym” nr 8/2001, s. 22;
Barokowe organy w katedrze pelplińskiej. rekonstrukcja i konserwacja, red. J. Deja, Pelplin 2003, s. 106-123;
Renowacja barokowych organów w bazylice katedralnej w Pelplinie, „Pielgrzym” nr 23/2002;
Likwidacja Niższego Seminarium Duchownego (Collegium Marianum) w Pelplinie w świetle państwowych dokumentów archiwalnych, „Studia Pelplińskie” t. 32, 2002, s. 175-227;
I znowu na chwałę Bożą zabrzmią barokowe organy w katedrze pelplińskiej, „Pielgrzym” nr 22/2003;
Budownictwo sakralne w diecezji pelplińskiej. Rok 2006, Pelplin 2007, s. 1-206.