Piękno tej Ziemi tkwi w jej historii, położeniu i rzeźbie terenu, która jest dziełem lodowca sprzed kilkunastu tysięcy lat. Przyroda tego terenu podlegała w swojej krótkiej historii, jak na warunki naturalne, znacznym przemianom, przeistaczając się z zimnej tundry w rozległe lasy liściaste i mieszane. Położenie Pomorza w środkowej części Europy sprawia, że ścierają się tutaj wpływy zachodniego, łagodnego i wilgotnego klimatu morskiego ze wschodnim, surowym, suchym i kontynentalnym. W efekcie flora i fauna Pomorza mają swój niepowtarzalny charakter, choćby dlatego, że często obok siebie występują gatunki z Europy zachodniej, północnej i wschodniej. Niektóre z nich, ze względu na sposób rozmieszczenia lub historię, określane są jako górskie lub relikty glacjalne, czyli pochodzące z epoki zlodowacenia.

Wzgórza morenowe wokół Rekowa, z dominującą Górą Siemierzycką (256 m n. p. m), są najwyższe na Pojezierzu Bytowskim i jedne z najwyższych na Pomorzu. Cała okolica, za wyjątkiem sąsiedztwa wsi, jest nadal w znacznym stopniu pokryta lasami. Dawne lasy, głównie bukowe (buczyny pomorskie) i dębowo-bukowe (dąbrowy), zostały w dużej mierze zastąpione przez nasadzenia drzew szpilkowych, zwłaszcza sosny i świerka. Częste są też lasy bagienne, głównie sosnowe (bory bagienne), brzozowe (brzeziny bagienne), a także olchowe (olsy). Zachowały się też niewielkie powierzchnie żyznych lasów dębowo-grabowych (grądów), a wzdłuż cieków wodnych - również wilgotnych lasów z jesionem, olchą i wiązem (łęgi). Najlepiej zachowane lasy można obejrzeć w Rezerwacie Przyrody „Bukowa Góra nad Pysznem”, położonym na wschód od Rekowa, a także w Rezerwacie Przyrody „Las Mądrzechowski”, który leży na północ od Rekowa, przy Jeziorze Mądrzechowskim. Leśne ostępy są ostoją licznej i różnorodnej fauny. Oprócz dużych i okazałych zwierząt, takich jak jelenie, sarny, dziki lub żurawie, spotkać tu można wiele gatunków drobnych ssaków, ptaków, gadów, płazów i ryb, a także owadów i innych bezkręgowców.

Między Bytowem a Rekowem biegnie strefa wododziału. Na północ od tej strefy wody powierzchniowe spływają w kierunku morza, natomiast na południe - do dorzecza Wisły. Jest tu wiele bezodpływowych zagłębień, często głębokich i wypełnionych wodą lub torfem. W miejscach takich występują jałowe (oligotroficzne) bagna i jeziora, które cechuje ubóstwo substancji pokarmowych dla roślin i zwierząt. Osobliwością tej Ziemi, na skalę całego europejskiego niżu, są oligotroficzne jeziora lobeliowe i torfowiska kotłowe.

Jeziora lobeliowe wzięły swą nazwę od lobelii jeziornej - drobnej i na świecie rzadko spotykanej rośliny wodnej. Wraz z nią rosną tu również takie rośliny, jak brzeżyca jednokwiatowa, poryblin jeziorny i, niezwykle rzadko spotykany poryblin kolczasty. Tego rodzaju jeziora występują przede wszystkim w chłodnym klimacie półkuli północnej, zwłaszcza na Półwyspie Skandynawskim, Wyspach Brytyjskich, Islandii, w Kanadzie i północnych stanach USA, a także wysoko w górach oraz w kraterach nieczynnych wulkanów we Francji i na Nowej Zelandii. W Europie najwięcej jest ich w Finlandii, Norwegii, Szkocji, na wyspach duńskich i w Polsce, gdzie jest ich obecnie około 160, w tym prawie wszystkie na Pomorzu. Jednym z głównych rejonów ich koncentracji jest Pojezierze Bytowskie, w tym okolice Rekowa, gdzie jest pięć takich jezior; dwa z nich leżą na trasie wędrówki po ścieżkach przyrodniczych.

Pojezierze Bytowskie stanowi największe w Polsce skupisko mszarnych torfowisk typu kotłowego, czyli położonych w niewielkich i stromo opadających obniżeniach. Takich, zwykle drobnych, ale przyrodniczo bardzo interesujących torfowisk w najbliższej okolicy Rekowa jest aż kilkanaście. Występują na nich rzadkie i ginące w środkowej Europie rośliny bagienne, jak: rosiczki, turzyca bagienna, bagnica torfowa oraz liczne gatunki torfowych mchów, głównie torfowce.